Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 338/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie, Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 marca 2022 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie na podstawie art.174 pkt 2) p.p.s.a. w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- a. art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a., poprzez uznanie, że skarga wniesiona została przeze mnie po upływie terminu do jej wniesienia;
- b. art. 73 § 4 p.p.s.a. w zw. z art.73 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż doszło do skutecznego doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10.03.2022 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, podczas gdy skarżący nie został prawidłowo powiadomiony o nadejściu przesyłki poleconej zawierającej postanowienie Sądu i nie mógł jej odebrać, ponieważ o niej nie wiedział.
Mając powyższe na uwadze, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, co do postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Powodem dla którego Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę był art. 53 § 1 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 6 grudnia 2021 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał 5 stycznia 2022 r. Do tego dnia skarga powinna zostać nadana w urzędzie pocztowym lub wpłynąć do właściwego organu. Z akt wynika, że skarga w przedmiotowej sprawie została nadana w placówce pocztowej wraz z pismem zawierającym wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia w dniu 7 stycznia 2022 r. W zaskarżonym postanowieniu Skarżący został pouczony o prawie, terminie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pomimo tego, wniósł skargę po upływie trzydziestodniowego terminu ustawowego. Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 marca 2022 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został wysłany na adres podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania skarżący nie podjął wskazanej korespondencji w terminie. W związku z tym, odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został uznany za skutecznie doręczony w dniu 4 kwietnia 2022 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Skarżący nie obalił fikcji doręczenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.