Uzasadnienie
Zarządzeniem z 16 stycznia 2023 r., I SPP/Wr 37/22, Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pozostawiła bez rozpoznania pismo A. Ł. w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 16 grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uznania za stronę postępowania.
W zarządzeniu wskazano, że skarżąca pismem z 28 sierpnia 2022 r. wniosła o "zbadanie poprawności obsadzenia referendarza". Pismem z 24 października 2022 r. wezwano skarżącą do sprecyzowania pisma, pouczając stronę o przepisach dotyczących możliwości złożenia wniosku o wyłączenie referendarza ze sprawy. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca stwierdziła, że "podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko". W uzasadnieniu zarządzenia wyjaśniono, że pismo strony jest obarczone brakiem formalnym w postaci właściwej osnowy, dlatego na postawie art. 49 § 2 p.p.s.a. należało pozostawić je bez rozpoznania.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona wniosła o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać osnowę wniosku lub oświadczenia, które pozwalają na jednoznaczną identyfikacją żądania. Stosownie do treści art. 49 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). Zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżąca, pomimo wezwania i odpowiedniego pouczenia, nie sprecyzowała o dokonanie jakiej konkretnie czynności przewidzianej przepisami prawa wnioskuje w piśmie z 28 sierpnia 2022 r. Biorąc powyższe pod uwagę, w zaskarżonym zarządzeniu słusznie zauważono, że pismo strony nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez co nie mogło otrzymać prawidłowego biegu.
Tym samym zaskarżone zarządzenie o pozostawieniu pisma skarżącej bez rozpoznania jest prawidłowe i nie narusza prawa.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.