Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 163/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Krakowie odrzucił zażalenie P. G. na postanowienie tego sądu z dnia 26 kwietnia 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie Starszego Referendarza Sądowego z dnia 31 stycznia 2023 r. w sprawie ze skargi P. G. (dalej: Skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 27 maja 2022 r. nr 1201-IEE-711.2.72.2022.2.EP w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia WSA w Krakowie stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenia.
Pismem z dnia 11 września 2023 r. Skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości, wniósł o jego uchylenie. Jednocześnie zawnioskował o udzielenie prawa pomocy i przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm. dalej:,,p.p.s.a.’’), od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Zgodnie zaś z art. 260 § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia lub postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia lub utrzymuje w mocy. W tych sprawach sąd orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Oznacza to, że postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy jest traktowane przez ustawodawcę jako orzeczenie wydane w pierwszej instancji. Sprzeciw wniesiony od tego orzeczenia jest środkiem odwoławczym. Natomiast wojewódzki sąd administracyjny, który bada sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy działa jako sąd drugiej instancji.
Zatem postanowienie tego sądu o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego jest ostateczne i nie przysługuje od niego zażalenie.
W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 15 maja 2023 r. - o doręczeniu odpisu postanowienia - z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 163/22, informujące Skarżącego, że na przedmiotowe orzeczenie, nie przysługuje środek zaskarżenia. Strona została prawidłowo pouczona przez sąd.
Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo odrzucił jako niedopuszczalne, zażalenie na postanowienie tego sądu z dnia 26 kwietnia 2023 r., ponieważ postanowienie to wydane zostało w drugiej instancji i nie przysługiwał od niego żaden środek zaskarżenia. W związku z tym, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.), sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że zażalenie Skarżącego w tej sprawie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.