Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 października 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 490/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.W. i S.W. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 maja 2022 r., w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2022 r.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, iż z uwagi na prawomocne zakończenie postępowań w przedmiocie wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy (VIII SPP/Wa 131/22, VIII SPP Wa 132/22), zostali oni wezwani zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VIII z dnia 21 czerwca 2022 r. do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 3 października 2022 r. Sąd pierwszej instancji odnotował brak solidarnego uiszczenia wpisu sądowego, przez co na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę.
Na powyższe postanowienie skarżący złożyli zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, iż stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego strona została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 P.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających skarżących z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. Przypomnieć należy, że postanowieniami z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 131/22 oraz VIII SPP/Wa 132/22 referendarz sądowy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy. Od powyższych postanowień skarżący wnieśli sprzeciw, natomiast Sąd pierwszej instancji postanowieniami z dnia 16 września 2022 r. utrzymał w mocy ww. postanowienia referendarza.
W konsekwencji prawidłowo, po zakończeniu postępowania w zakresie prawa pomocy, ponownie 21 września 2022 r. wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 21 czerwca 2021 r. Na podstawie tego ostatniego zarządzenia wezwano skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Wspomniane wezwania doręczono skarżącym 22 września 2022 r. oraz 26 września 2022 r. Wpis od skargi nie został uiszczony, a zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Ponieważ przedmiotem kontroli instancyjnej wywołanej zażaleniami skarżących jest wyłącznie prawidłowość wydanego w sprawie przez Sąd pierwszej instancji postanowienia z dnia 7 października 2022 r. w przedmiocie odrzucenia skargi, powoływanie się przez skarżących w zażaleniach na przepisy zawarte w międzynarodowych konwencjach czy na zasady prawa międzynarodowego jest w świetle niniejszej sprawy bezzasadne.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji