Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 532/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę W.L., zwanego dalej "Skarżącym", na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 16 grudnia 2019 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że wobec wystąpienia przez Skarżącego z nieopłaconą skargą inicjującą postępowanie w sprawie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 marca 2020 r., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie to zostało uchylone zarządzeniem z 14 maja 2020 r. z powodu błędnego pouczenia.
Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 14 maja 2020 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu 3 czerwca 2020 r. Na powyższe zarządzenie, Skarżący złożył zażalenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 czerwca 2020 r., sygn. akt II FZ 374/20.
Sąd pierwszej instancji wskazał też, że w sprawie postanowieniem z dnia 5 maja 2021 r., sygn. akt III SPP/Wa 96/21 Starszy referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 5 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie referendarza sądowego.
Wobec powyższego zarządzeniem z 22 lutego 2022 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 14 maja 2020 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Skarżącemu 14 marca 2022 r. Pomimo upływu zakreślonego siedmiodniowego terminu wpis od skargi nie został uiszczony. Ponadto Skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy
Sąd pierwszej instancji mając na względzie powyższe okoliczności postanowieniem z 24 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 532/20 odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej "p.p.s.a.".
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego strona została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających Skarżącego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. Skarżący wniósł także zażalenie na zarządzenie wzywające go do uiszczenia wpisu sądowego, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 czerwca 2020 r., sygn. akt II FZ 374/20. W tej sytuacji zarządzenie z dnia 14 maja 2020 r. wzywające do uiszczenia wpisu stało się prawomocne. W konsekwencji prawidłowo Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełnił w zakreślonym terminie, będąc jednocześnie poinformowany jakie skutki wynikają z jego niedopełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zatem obowiązany skargę odrzucić. Słusznie także wskazano w zaskarżonym postanowieniu, że nie jest prawdziwe twierdzenie Skarżącego, że nie otrzymał on zarządzenia z 14 maja 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, bowiem zarządzenie to zostało doręczone Skarżącemu, który odebrał je osobiście 3 czerwca 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 22). Skarżącemu doręczono również zarządzenie z 22 lutego 2022 r., które odebrał osobiście w dniu 14 marca 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 76).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że bez znaczenia dla kontrolowanego rozstrzygnięcia jest wystąpienie przez Skarżącego z kolejnym wnioskiem o zwolnienie z powinności zapłaty wpisu od skargi. Skarżący nie może uchronić się przed konsekwencjami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu przez złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (zob. np. postanowienia NSA: z 10.05.2010 r., II FZ 115/10; z 11.04.2013 r., I OSK 536/13; z dnia 8.01.2014 r., II GZ 761/13).
Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.