Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 września 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1724/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej:,,WSA") odrzucił skargę S. K. (dalej:,,Skarżący") na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 10 stycznia 2022 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
W uzasadnieniu tego postanowienia WSA wyjaśnił, że skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie zawierała braki formalne, ponieważ Skarżący nie podał w niej swojego numeru PESEL. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia, jednakże wskazany brak formalny nie został uzupełniony.
Skarżący wywiódł zażalenie od wskazanego postanowienia. Wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Podniósł, że nie uzupełnił braku formalnego skargi z powodu złego stanu zdrowia, w tym przebytego leczenia szpitalnego z przyczyn kardiologicznych. Załączył do zażalenia zaświadczenie o pobycie w szpitalu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej:,,p.p.s.a.")., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
WSA prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie nie uzupełniono na wezwanie sądu braku formalnego skargi. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnych skargi, polegającego na podaniu numeru PESEL. Wezwanie do wykonania zarządzenia z dnia 29 lipca 2022 r., wzywające do uzupełnienia braku formalnego skargi, zostało odebrane przez Skarżącego dnia 12 sierpnia 2022 r. (potwierdzenie odbioru - k. 18 akt sądowych)
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że argumentacja podnoszona przez Skarżącego w zażaleniu jest bezzasadna. Skarżący przebywał w szpitalu od dnia 30 maja 2022 r. do dnia 6 lipca 2022 r. (zaświadczenie - k. 51 akt sądowych). Nie wpłynęło to na możliwość odbioru wezwania przez Skarżącego. Skarżący odebrał wezwanie, które zawierało pouczenie odnośnie rygoru nieuzupełnienia braku formalnego skargi we wskazanym terminie.
Odnosząc się do wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, należy przypomnieć, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. należy wnieść do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności, wskazujące brak winy w uchybieniu terminowi. Dlatego ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi należy skierować do WSA, który władny jest termin ten przywrócić.
W tych warunkach WSA prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę w niniejszej sprawie, wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi w terminie.
Powoływane w zażaleniu argumenty natury merytorycznej, dotyczące zasadności samego skarżonego aktu (postanowienia Szefa Krajowej Administracji Skarbowej), pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej, wpadkowej kwestii.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.