Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 17 maja 2022r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. S. (dalej: "skarżący", "strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 25 lutego 2022 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
2. Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia, w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 13 kwietnia 2022 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została skierowana na adres skarżącego. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza (tj. 21 kwietnia 2022 r.), została ona zwrócona do sądu i uznana za doręczoną w dniu 5 maja 2022 r.
Odrzucając skargę sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi oraz pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwań. Zakreślony w wezwaniach termin upłynął bezskutecznie w dniu 12 maja 2022 r., a skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków.
- 3. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie żądając jego uchylenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu opisano przyczyny nieodebrania przesyłki zawierającej wezwania do uzupełnienia braków skargi.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że skarżący nie kwestionuje, iż jego skarga na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 25 lutego 2022r. obarczona była brakiem formalnym, tj. nie załączono jej odpisu, a także nie uiszczono stosownego wpisu. Jak wynika z treści zażalenia strona kwestionuje jedynie skuteczność doręczenia wezwań sądowych i zasadność odrzucenia skargi przez sąd pierwszej instancji na tej podstawie.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skierowana na wskazany przez skarżącego adres. Wobec nieobecności adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 21 i 29 kwietnia 2022 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. W tych okolicznościach prawidłowo sąd pierwszej instancji uznał, że doręczenie skarżącemu wezwań było skuteczne i zostało dokonane 5 maja 2022 r. (art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a.").
Zgodnie zaś z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 cytowanego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Ponadto, zgodnie z § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Co szczególnie istotne, stosownie do § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W związku z powyższym zasadnie w zaskarżonym postanowieniu uznano, że skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło 5 maja 2022r., skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków, a zakreślony w wezwaniach termin upłynął bezskutecznie 12 maja 2022 r. Z tego względu ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi. Odnosząc się zaś do zawartego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wyjaśnić należy, że żądanie to stanowi odrębny wniosek procesowy, który - jak wynika z akt sprawy - jest przedmiotem odrębnego postępowania (postanowienie sądu pierwszej instancji z 10 października 2022r.).
Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.