Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 1 lutego 2023 r., sygn. akt III FZ 711/22

Uzasadnienie

1. 1.1. Postanowieniem z dnia 13 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1986/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w sprawie ze skargi K. M. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 lipca 2022 r. w przedmiocie nałożenia kary porządkowej.

1. 1.2. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 31 sierpnia 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 września 2022 r. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik skarżącej, za pośrednictwem platformy ePUAP, pismem z dnia 26 września 2022 r. nadesłał nieuwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę strony.

1. 1.3. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozpoznanie skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1, art. 46 § 1 pkt 4, § 2a, § 2b, 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia, podczas gdy zdaniem skarżącej należało uznać braki za uzupełnione w terminie.
2. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3. 2.1. Zażalenie podlegało oddaleniu.

1. 2.2. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

1. 2.3. W niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Nadesłane przez pełnomocnika skarżącej, w ustawowym terminie, pełnomocnictwo nie zostało jednak podpisane w sposób wskazany w art. 46 § 2a p.p.s.a.

Jak wskazano w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, na którą też powołał się Sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

1. 2.4. Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym składzie podziela w pełni przywołane wyżej stanowisko. Powyższa interpretacja, zgodnie z przywołanymi wcześniej przepisami, odnosi się również do innych pism składanych w formie dokumentów elektronicznych, przy których, jako załączniki, przekazywane są inne dokumenty. Skoro więc pełnomocnik skarżącej opatrzył zaufanym podpisem elektronicznym jedynie pismo przewodnie, a nie podpisał w ten sposób także dołączonego do niego załącznika (pełnomocnictwa), to słusznie Sąd pierwszej instancji uznał, że brak formalny skargi nie został uzupełniony i na tej podstawie ją odrzucił.

1. 2.5. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.