Uzasadnienie
Postanowieniem z 7 września 2021 r., I SA/Bd 331/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę Z. S.A. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 29 marca 2021 r. w przedmiocie uchylenia Numeru Identyfikacji Podatkowej.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wojewódzki sąd administracyjny wskazał, że zarządzeniem z 11 czerwca 2021 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono stronie 5 lipca 2021 r. (k. 32). Zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 12 lipca 2021 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Bydgoszczy, zarzucając naruszenie art. 220 p.p.s.a., gdyż w przedmiotowej sprawie nie doszło do prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zamieszczonego w aktach sprawy wynika, że doręczenie zostało dokonane prawidłowo, a przesyłka zawierała wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego i pouczenie, które strona skarżąca przy odbiorze podpisała.
Subiektywne przeświadczenie strony o wadliwości doręczenia, nie może stanowić argumentu na rzecz braku obowiązku uiszczenia wpisu. Należy bowiem podnieść, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące. W niniejszej sprawie strona skarżąca w żaden sposób nie obaliła domniemania prawdziwości zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Wspomnianego domniemania nie mogą obalić argumenty skarżącej, w których podnosi, że nie została prawidłowo wezwana do opłacenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że mimo upływu siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, do których strona została prawidłowo wezwana, skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uzupełniła braków. W związku z powyższym sąd zasadnie odrzucił skargę.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.