Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 27 maja 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu tego postanowienia WSA wyjaśnił, że zarządzeniem z 8 września 2021 r. S. K. został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braku skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia powyższego braku zostało doręczone 20 września 2021 r. W wyznaczonym przez sąd terminie wymieniony brak nie został uzupełniony.
Skarżący wywiódł zażalenie od tego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie skierowane do strony skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone 20 września 2021 r. Wyznaczony przez sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku skargi upłynął 27 września 2021 r. W tak określonym terminie skarżący nie uiścił wpisu.
Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
W związku z powyższym zasadnie WSA odrzucił skargę. Należy zauważyć, że Skarżący nie neguje tej kwestii w zażaleniu, wskazuje natomiast na problemy dotyczące sytuacji materialnej. Kwestie te mogą być badane w odrębnym postępowaniu dotyczącym prawa pomocy - podnoszenie ich na etapie zażalenia nie zmienia tego, że WSA zasadnie skargę odrzucił.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 2