Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 4 października 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 1132/21, Sąd odrzucił skargę spółki wyjaśniając, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 18 sierpnia 2021 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej, złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 sierpnia 2021 r. Termin wyznaczony do usunięcia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 1 września 2021 r. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") w zw. art. 220 § 3 p.p.s.a. z odrzucił skargę.
Pełnomocnik spółki wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie i zaskarżył je w całości zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że spółka nie usunęła braków formalnych w terminie 7 dni, podczas, gdy spółka nigdy nie otrzymała wezwania do usunięcia braków formalnych, toteż termin do usunięcia tych braków nie zaczął biec; oraz naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca pomimo wezwania nie uiściła wpisu w terminie 7 dni, podczas, gdy spółka nigdy nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu, a zatem brak było możliwości wykonania ww. zobowiązania przez spółkę.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zobowiązanie spółki do uzupełnienia braków formalnych poprzez doręczenie wezwania na adres pełnomocnika spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie ustalił, że spółka pomimo prawidłowego wezwania i doręczenia nie uzupełniła wskazanych w zarządzeniu braków formalnych oraz fiskalnych.
W pierwszej kolejności należało stwierdzić, że bezpodstawne były zarzuty zażalenia oparte na twierdzeniu, że pełnomocnikowi skarżącej nie doręczono wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i fiskalnych skargi.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 18 sierpnia 2021 r. pismami sądowymi z dnia 20 sierpnia 2021 r., zatytułowanymi: "WEZWANIE", "Doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę", "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" i zaadresowanym do pełnomocnika spółki wezwano ją do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi. Wezwania te znajdują się w aktach sądowych (karta 16,17,18). Wszystkie trzy pisma wysłane zostały drogą pocztową (ZPO karta 19). Znajdujące się w aktach sądowych "Potwierdzenie odbioru" wskazuje, że przesyłkę zawierającą wymienione pisma - o czym świadczy informacja zawarta w polu: "Rodzaj przesyłki" tego dokumentu "wezwanie, dor.odp.odpow na skargę, Wezwanie do uiszczenia wpisu", braki, odpis odpowiedzi na skargę" – doręczono na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 25 sierpnia 2021 r. Potwierdzenie odbioru opatrzono podpisem odbierającego przesyłkę, co na gruncie prawnym równoznaczne było z potwierdzeniem otrzymania korespondencji zawierającej określone przez nadawcę pisma.
Na rzeczonym dokumencie nie poczyniono wzmianki o niezgodności zawartości przesyłki z jej opisem w zakresie rodzaju przesyłki. Ponadto do akt sądowych tej sprawy nie przedłożono jakiegokolwiek pisma wskazującego na niekompletność korespondencji w stosunku do tej wymienionej na podpisanym "Potwierdzeniu odbioru", a stwierdzoną bezpośrednio po zapoznaniu się z nią przez adresata. Strona dopiero w zażaleniu podniosła, że otrzymana przez nią przesyłka zawierała braki.
Pełnomocnik spółki nawet w najmniejszym stopniu nie uwiarygodnił swoim zachowaniem istnienia podstaw do twierdzenia o braku pisma, którego odbiór został przecież pokwitowany. Gdyby tak istotnie było jak przedstawiał, to powinien od razu - nawet po pobieżnej lekturze odebranych pism - podjąć kroki celem wyjaśnienia w Sądzie kwestii podnoszonego przez niego braków w skierowanej do niego przesyłce. Zachowanie tego rodzaju wpływało na ocenę, że materiał dowodowy sprawy nie dawał dostatecznych podstaw do podważenia ustalenia o doręczeniu w dniu 25 sierpnia 2021 r. korespondencji z wezwaniem do usunięcia braków skargi. Nie były zatem zasadne motywy zażalenia. W realiach tej sprawy doręczenie miało miejsce za pośrednictwem operatora pocztowego, a brak sprawdzania na bieżąco faktycznej zawartości otrzymanej korespondencji w stosunku do jej zakresu potwierdzanego podpisem upoważnionej osoby ją odbierającej, obciąża kwitującego taki odbiór i nie stanowi wartościowego wytłumaczenia w tym zakresie.
Biorąc powyższe pod uwagę rozstrzygniecie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 orzekł jak w sentencji.