Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 6 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Bk 355/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z 21 lipca 2023 r., nr KO.500/175/23, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. W uzasadnieniu orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 września 2023 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu Strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z 25 października 2023 r. o sygn. I SPP/Bk 101/23 starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.
Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 listopada 2023 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 22 września 2023 r. Korespondencja sądowa została doręczona Stronie 15 listopada 2023 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął z końcem 22 listopada 2023 r. Do dnia rozpatrywania sprawy wpis od skargi nie został uiszczony, co w ocenie Sądu kwalifikowało do zastosowania sankcji odrzucenia skargi w oparciu o wskazaną na wstępie regulację.
Nie zgadzając się z zapadłym orzeczeniem, pismem z 15 grudnia 2023 r. Skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazano, że z uwagi na chorobę Strona nie mogła uiścić wpisu osobiście, toteż czynność tę w jej imieniu wykonał mąż.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy § 3 przywołanego przepisu w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, że Skarżąca wystąpiła ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie została wezwana do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, Strona wyczerpała tok instancyjny w zakresie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, co wykazano szczegółowo w uzasadnieniu skarżonego postanowienia.
W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, że korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do uregulowania zaległego wpisu od skargi została Skarżącej doręczona 15 listopada 2023 r., co oznaczało upływ ustawowego terminu do jego uiszczenia 22 listopada 2023 r. Brakująca opłata nie została uzupełniona w zakreślonym ustawowo terminie, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Bez wpływu dla przyjętej oceny pozostawała okoliczność rzekomego wykonania przelewu bankowego przez męża Skarżącej. W reakcji na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżąca nie przedłożyła do akt sprawy dowodu uiszczenia wpisu sądowego, podnoszonej okoliczności nie potwierdził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.