Uzasadnienie
- 1. Postanowieniem z 29 grudnia 2022r., I SA/Łd 837/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w S. (dalej: "skarżąca", "strona", "spółka") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z 19 września 2022r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za okres od marca do października 2021r., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
- 2. Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia, zaskarżona do sądu decyzja nie obliguje strony do jakiegokolwiek działania i jest aktem, który nie podlega wykonaniu. Decyzja o odmowie umorzenia zaległości ze względu na jego naturę nie nadaje się do wykonania ani nie wymaga takiego wykonania. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania. Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego. Tym samym sąd administracyjny nie mógł na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymać jej wykonania.
- 3. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w którym wskazała, że istotą instytucji wstrzymania zaskarżonej decyzji lub postanowienia jest zapewnienie stronie ochrony przed negatywnymi skutkami zaskarżonych aktów. Odmowa zaś wstrzymania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z 19 września 2022r. doprowadzi do wykonania decyzji wymiarowej w podatku od nieruchomości w wysokości 8 801 zł, może spowodować dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego z mienia nieruchomego spółki. W konsekwencji, w ocenie strony, decyzja organów podatkowych w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych mieści się zatem w katalogu aktów podlegających wstrzymaniu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżone postanowienie WSA w Łodzi odpowiada prawu, ponieważ prawidłowo w nim stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie posiada przymiotu wykonalności. Wstrzymanie wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Jak prawidłowo wyjaśnił sąd pierwszej instancji, problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, jak również aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania.
Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego.
Decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowej niewątpliwie nie mieści się w katalogu aktów nadających się do wykonania. Akt ten ze względu na jego naturę nie nadaje się do wykonania ani nie wymaga takiego wykonania. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach, której przedmiotem jest odmowa umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości, ze względu na zakres i charakter prawny, nie nadaje się do wykonania, nie określa ona bowiem obowiązku uiszczenia konkretnej kwoty. Nie kreuje więc obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonana w trybie przymusowym przez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności. Autor zażalenia utożsamia (mylnie) składaną przez osobę prawną deklarację w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości i wynikający z niej obowiązek zapłaty zobowiązania podatkowego z decyzją odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych.
Tego rodzaju decyzja organu podatkowego nie obliguje strony do jakiegokolwiek działania i jest aktem, który nie podlega wykonaniu. Tym samym sąd administracyjny nie mógł na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymać jej wykonania. W konsekwencji postanowienie sądu pierwszej instancji odpowiada prawu.
Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.