Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 439/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie B. E. N. (dalej: "Skarżąca") i S. N. z 16 stycznia 2024 r. na postanowienie tego Sądu z 28 grudnia 2023 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej S. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 października 2023 r. w sprawie ze skargi Skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 27 marca 2023 r., nr 1001-IEE-2.7192.13.2023.6.MOK w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że pomimo ustawowego "przymusu adwokacko-radcowskiego", Skarżąca i S. N. wnieśli zażalenia samodzielnie, chociaż nie należą do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.").
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Na powyższe postanowienie, pismem z 14 lutego 2024 r. Skarżąca wniosła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a., zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Jak słusznie zauważył WSA, obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie Skarżącego. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; z 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04; z 2 października 2012 r., II OZ 832/12; z 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Jak wynika z analizy akt rozpatrywanej sprawy postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia, zostało Skarżącej doręczone 10 stycznia 2024 r. (potwierdzenie odbioru k. 103). Skarżąca zaś, mimo prawidłowego pouczenia, zażalenie sporządziła samodzielnie, chociaż nie należy do osób wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Słusznie zatem WSA odrzucił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie Skarżącej.