Postanowienie NSA z 18 kwietnia 2023 r., III OPP 11/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie

Sprawa

w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 33/22 w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 8 grudnia 2021 r. Nr 142/EU-O/2021 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak - Kubiak Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak

Uzasadnienie

K. J. (dalej skarżący) pismem z dnia 16 września 2022 r. zatytułowanym zażalenie i skarga wniósł skargę na przewlekłość postępowania (dalej jako skarga) przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 33/22 zainicjowanej skargą skarżącego na postanowienie w sprawie ze skargi K. J. na decyzje Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia 8 grudnia 2021 r. Nr 142/EU-O/2021 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

Komendant Wojewódzki Policji w [...] pismem z dnia 3 stycznia 2022 r. przekazał do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę skarżącego z dnia 18 grudnia 2021 r. ma decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr 142/EU-O/21 z dnia 8 grudnia 2021 wraz z odpowiedzią na skargę organu.

Zarządzeniem z dnia 7 styczna 2022 r. sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Zarządzenie zostało wykonane w dniu 21 stycznia 2022 r.

W dniu 24 stycznia 2022 r. zarządzenie o skierowaniu sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym zostało przekazana skarżącemu, który w tym samym dniu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe zarządzenie.

W dniu 7 lutego 2022 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego w którym dosłał on "dokument dowodowy" orz pismo w zakresie "postępowania sądowego i orzeczenia".

W dniu 30 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę skarżącego, a wyrok wraz z uzasadnieniem na podstawie zarządzenia z dnia 13 lipca 2022 r. został doręczony skarżącemu i organowi.

W dniu 1 sierpnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga kasacyjna organu., która została doręczona skarżącemu 22 sierpnia 2022 r.

Dnia 8 sierpnia 2022 r. wpłynął wniosek skarżącego w "sprawie sądowo administracyjnej ze stosunku służbowego", którym skarżący wnosił m.in. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej oraz wydanie orzeczeń uzupełniających.

W dniu 18 sierpnia WSA w Krakowie wydał postanowienie w którym sprostował oczywistą omyłkę pisarską. Postanowienie wraz z pouczeniem o sposobie zaskarżenia zostało doręczone skarżącemu.

W dniu 5 września 2022 r. do WSA w Krakowie wpłynęło kolejne pismo procesowe skarżącego oraz odpowiedź na skargę kasacyjną, którą WSA w Krakowie przekazał organowi w dniu 12 września 2022 r.

Dnia 8 września WSA w Krakowie wydał postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku z dnia 30 czerwca 2022 r., które wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie zaskarżenia zostało doręczone skarżącemu.

Skarżący pismem z dnia 16 września 2022 r. zatytułowanym zażalenie i skarga wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 33/22.

W petitum skargi skarżący wskazał, że wnosi skargę "w przedmiocie braku podjęcia działań i czynności sądowych i nierozpoznanie wystąpienia procesowego z dnia 8 sierpnia 2022 roku, gdzie z okoliczności wynika, iż możliwe było w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym rozpoznanie spraw wniesionych tym pismem procesowym (...). W konkluzji skargi skarżący wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dopuścił się przewlekłości postępowania poprzez nierozpoznanie "spraw wniesionych wystąpieniem" z dnia 8 sierpnia 2023 r., a w szczególności nie wezwał pełnomocnika skarżącego organu do podpisania wniesionej skargi kasacyjnej oraz orzekał w składzie niezgodnym z "nakazami ustawowymi".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75; dalej zwanej "ustawą") skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Skarga na przewlekłość postępowania stanowi więc doraźną interwencję przeciwdziałającą niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu. Jest zatem środkiem prawnym egzekwującym rozpoznanie sprawy przez Sąd - jej funkcją jest przede wszystkim wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2011 r., I OPP 50/11, LEX nr 852830). Skarga na przewlekłość postępowania ma zapewnić szybką reakcję na trwającą zwłokę w czynnościach sądu, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania (zob. postanowienie NSA z 4 czerwca 2013 r. II FPP 3/13).

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy skarga powinna zawierać: (1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; (2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

Jak wskazuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, skarga spełnia wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, o ile Skarżący w jej uzasadnieniu szczegółowo wskaże, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 czerwca 2005 r., III SPP 103/05; z 21 lutego 2007 r., III SPP 5/07). Wskazanie powyższych okoliczności jest niezbędne dla merytorycznej oceny skargi. Sąd musi wiedzieć, na jakim etapie postępowania doszło według strony do przewlekłości, na czym ona polegała (jakie konkretnie czynności procesowe zostały podjęte przez sąd wadliwie lub nie zostały podjęte w ogóle) i czym została spowodowana (postanowienie Sądu Najwyższego z 21 lipca 2020 r., I NSP 93/20). Bez wskazania powyższych okoliczności sąd rozpoznający skargę nie jest w stanie dokonać oceny czynności sądu na podstawie kryteriów wskazanych w art. 2 ust. 2 ustawą o skardze na przewlekłość postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2020 r., I NSP 162/20).

Skargę niespełniającą tych wymagań sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania.

Skarżący w treści pisma sformułował żądanie stwierdzenie przewlekłości postępowania. W treści skargi brak jest natomiast uzasadnienia, w którym Skarżący wskazałby jakiekolwiek okoliczności mające świadczyć o zwłoce w podejmowaniu w niniejszej sprawie czynności procesowych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, które uzasadniałyby stwierdzenie przewlekłości postępowania. Skarżący nie wyjaśnia w uzasadnieniu jak wyglądał przebieg postępowania i ile czasu ono trwało. Zamiast tego przedstawia nieuporządkowane twierdzenia na tematy (zagadnienia) nie mające żadnego związku z przedmiotem skargi o przewlekłość.

Wobec niespełnienia wymogu określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, skarga musiała zostać odrzucona na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 6 ust. 2 i art. 9 ust. 1 ustawy w związku z art. 178 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259).