Postanowienie NSA z 5 października 2022 r., III OPP 35/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. T. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie o sygnaturze II SA/Wa 1311/20 w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 maja 2020 r. nr BPRM.ZSŚ.770.222.2019(16) w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodnicząca, sprawozdawca
Sędzia NSA Tamara Dziełakowska
Sędzia NSA Piotr Korzeniowski

Uzasadnienie

Pismem z dnia 14 kwietnia 2022 r. (które wpłynęło do NSA w dniu 25 kwietnia 2022 r.) M. T. wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. II SA/Wa 1311/20.

W dniu 31 maja 2022 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi na przewlekłość postępowania przez podpisanie skargi na przewlekłość postępowania sądowego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 178 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "P.p.s.a." oraz art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. z 2018 r., poz. 75 ze zm.; dalej "ustawa "). Wezwanie to zostało doręczone skarżącej 21 czerwca 2022 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 26 czerwca 2022 r. poinformowała Sąd, iż usunięcie braków formalnych nie jest możliwe, ponieważ skarżąca nie wnosiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego żadnego pisma i nie wie czego dotyczy sprawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez uzasadnionej zwłoki skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. W myśl art. 8 ust. 2 ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Stosownie do art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a ponadto w orzecznictwie NSA podkreślone zostało, że podpis musi być własnoręczny, aby stwierdzić jego ważność (zob. postanowienie NSA z 16 września 2014r. sygn. II OZ 922/14, postanowienie NSA z 17 grudnia 2013r. sygn. I OZ 1190/13). Jeżeli we wniesionym przez stronę zażaleniu nie dochowano warunków formalnych, wówczas na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepisy odnoszące się do braków formalnych zażalenia dotyczą również skargi na przewlekłość postępowania.

Z uwagi na brak formalny skargi na przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie, wezwano skarżącą do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo upływu zakreślonego terminu oraz skierowania do skarżącej dodatkowego pisma w dniu 4 lipca 2022 r. z załączoną kopią skargi na przewlekłość postepowania skarżąca nie podpisała kopii skargi ani nie nadesłała własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zatem braki formalne skargi na przewlekłość nie zostały usunięte.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy, należało odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.