Postanowienie NSA z 21 lipca 2022 r., III OPP 44/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi B. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2679/21 w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia 29 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia rozprawy doktorskiej i niedopuszczenia do jej publicznej obrony postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie NSA Przemysław Szustakiewicz Jerzy Stelmasiak

Uzasadnienie

B. K. pismem z dnia 29 maja 2022 r. (które wpłynęło do NSA dnia 6 czerwca 2022 r.) wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2679/21 w sprawie z jej skargi na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia 29 marca 2021 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia rozprawy doktorskiej i niedopuszczenia do jej publicznej obrony.

Z akt wynika, że ww. skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 lipca 2021 r. Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2021 r. skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Wa 2679/21, nadano jej symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę.

Następnie przy piśmie z dnia 30 lipca 2021 r. doręczono skarżącej odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie nr PESEL.

Dnia 20 sierpnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo skarżącej, w którym uzupełniła ona braki formalne skargi.

Następnie zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2022 r. wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy poprzez: wskazanie daty i sposobu nadania przez stronę skarżącą odwołania z dnia 25 czerwca 2021 r. oraz nadesłanie dokumentów dotyczących głosowania przeprowadzonego przez Prezydium Rady Doskonałości Naukowej w dniu 29 marca 2021 r. stanowiących załączniki do protokołu z dnia 29 marca 2021 r.

Zarządzeniem z tego samego dnia skierowano sprawę na posiedzenie niejawne w trybie uproszczonym, a termin posiedzenia wyznaczono na 26 maja 2022 r. Zarządzeniem 24 maja 2022 r., z uwagi na zwolnienie lekarskie sędziego sprawozdawcy oraz niewykonanie przez pełnomocnika organu zarządzenia z dnia 26 kwietnia 2022 r. w zakresie uzupełnienia akt administracyjnych sprawy, zdjęto sprawę z wokandy posiedzenia niejawnego wyznaczonego na dzień 26 maja 2022 r. oraz ponownie wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy o stosowne dokumenty.

W tych okolicznościach skarżąca złożyła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, domagając się stwierdzenia przewlekłości w sprawie, przyznania od Skarbu Państwa kwoty w wysokości 20 000 zł oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa").

Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (23 lipca 2021 r.) do dnia wniesienia przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania (1 czerwca 2022 r.- data wpływu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) upłynęło niespełna 11 miesięcy. Mając na uwadze powyższe nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe zmierzały do jak najszybszego rozpoznania sprawy. Natomiast na termin wykonania poszczególnych zarządzeń wydanych w tej sprawie wpływ ma znaczna ilość spraw wpływających do WSA w Warszawie, co powoduje konieczność oczekiwania na ich wykonanie. Podkreślić także należy, że sprawa może zostać skierowana na termin rozprawy dopiero wtedy, gdy nadaje się do wyznaczenia tj. gdy skarga spełnia wszelkie wymogi formalne, a ponadto zgromadzone są wszystkie niezbędne dokumenty do jej rozpoznania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.