Postanowienie NSA z 5 października 2022 r., III OPP 52/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi H. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie o sygnaturze VII SAB/Wa 40/22 w sprawie ze skargi H. K. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wniesienie skargi kasacyjnej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodnicząca, sprawozdawca
Sędzia NSA Tamara Dziełakowska
Sędzia NSA Piotr Korzeniowski

Uzasadnienie

H. K. pismem z dnia 4 lipca 2022 r. (które wpłynęło do NSA dnia 12 lipca 2022 r.) wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 40/22 w sprawie z jej skargi na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie wniesienia skargi kasacyjnej w jej imieniu od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 13 kwietnia 2021 r. sygn. akt I ACa 810/19.

Z akt wynika, że ww. skarga na bezczynność Prokuratora Generalnego wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 stycznia 2022 r. Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2022 r. skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Wa 40/22, nadano jej symbol, wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Następnie przy piśmie z dnia 3 marca 2022 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej odpis odpowiedzi Prokuratora Generalnego na skargę.

Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2022 r. sprawę skierowano na posiedzenie niejawne w dniu 27 kwietnia 2022 r., celem zbadania dopuszczalności wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2022 r., WSA w Warszawie odrzucił skargę skarżącej na bezczynność Prokuratora Generalnego uznając ją za niedopuszczalną.

Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono m. in. pełnomocnikowi skarżącej.

Pismem z dnia 4 lipca 2022 r. skarżąca złożyła skargę na przewlekłość postępowania sądowoadministracyjnego przed WSA w Warszawie o sygn. akt VII SAB/Wa 40/22, domagając się stwierdzenia przewlekłości w sprawie, wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności przez WSA w Warszawie oraz zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej kwoty 10 000 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa").

Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (18 stycznia 2022 r.) do dnia rozpoznania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2022 r.- upłynęło niewiele ponad 3 miesiące. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym stanie sprawy Sąd I instancji działał terminowo i sprawnie. Należy zauważyć, że bez zwłoki podejmowane były kolejne kroki zmierzające do merytorycznego rozpoznania skargi, a postanowienie zostało w niezwłocznie uzasadnione i doręczone pełnomocnikowi skarżącej.

Skarżąca twierdzi, że WSA w Warszawie nie podjął rozstrzygnięcia co do jej wniosku o nałożenie grzywny na Prokuratora Generalnego za "niewykonanie obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a.", jednakże trzeba zauważyć, iż Sąd I instancji uznał skargę H. K. za niedopuszczalną tłumacząc, że art. 3981 ustawy Kodeks postępowania cywilnego zawiera nie obowiązek, a uprawnienie dla Prokuratora Generalnego do wniesienia skargi kasacyjnej. WSA w Warszawie wydając postanowienie z 27 kwietnia 2022 r. stwierdził niedopuszczalność skargi, a tym samym uznał za niedopuszczalny wniosek skarżącej o nałożenie grzywny na Prokuratora Generalnego.

Powyższe okoliczności jednoznacznie świadczą o tym, że sprawa została załatwiona przez WSA w Warszawie bez zbędnej zwłoki, a zatem brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia stanowiska skarżącej, że w toczącym się postępowaniu sądowym doszło do przewlekłości prowadzonego postępowania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.