Postanowienie NSA z 25 marca 2022 r., III OPP 75/21

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi R.S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu

Sprawa

w sprawie o sygn. IV SAB/ Wr 133/20 w sprawie ze skargi R.S. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie udostępnienia akt sprawy postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący, sprawozdawca
sędzia NSA Rafał Stasikowski przewodniczący
sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 19 grudnia 2019 r. R.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na "bezczynność w zakresie udzielania informacji o sprawie i w zakresie udostępnienia dokumentów przez Prokuraturę Rejonową w [...]".

W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy w [...] wniósł o odrzucenie skargi z tym uzasadnieniem, że skarga dotyczy postępowania sprawdzającego lub przygotowawczego prowadzonego w trybie postępowania karnego, które nie podlegają właściwości sądu administracyjnego.

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2020 r. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

Skarżący 1 kwietnia wniósł o zawieszenie wszystkich spraw przed WSA we Wrocławiu z uwagi na uwarunkowania epidemiczne na terytorium Rzeczypospolitej.

Postanowieniem z dnia 7 maja 2020 r. Sąd odmówił zawieszenia postępowania.

W dniu 11 czerwca 2020 r. Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie wskazując na naruszenie art. 7 Konstytucji.

WSA we Wrocławiu postanowieniem z dnia 24 czerwca 2020 r. odrzuciło zażalenie z dnia 11 czerwca 2020 r. argumentując, że postanowienie z dnia 7 maja 2020 r. jest niezaskarżalne w drodze zażalenia.

Skarżący w dniu 22 czerwca 2020 r. wniósł skargę kasacyjną wskazując na 3 sygn. akt tj. IV SAB/Wr 31/20, IV SAB Wr 70/20 oraz IV SAB/Wr 133/20 zaskarżając trzy postanowienia z dnia 6 maja 2020 r. i wnosząc o "prolongatę" sporządzenia precyzyjnego uzasadnienia.

30 czerwca 2020 r. Sąd postanowieniem odmówił zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.

W dniu 21 lipca 2020 r. wpłynęło do Sądu zażalenie na dwa postanowienia z 24 i 26 czerwca 2021 r. z wnioskiem o ich uchylenie i "nierozpatrywanie rozstrzygnięć jako nielegalnych".

Wnioskiem/ zażaleniem z dnia 6 sierpnia 2020 r. "w odpowiedzi na rozstrzygnięcie z dnia 30 czerwca 2020 r. " skarżący "żąda" jego uchylenia jako niezgodnego z prawem.

W dniu 25 sierpnia 2020 r. skarżący złożył zażalenie na zarządzenie z dnia 24 lipca 2020 r. i wnosi o uchylenie w całości.

W dniu 9 października 2020 r. skarżący wnosił o udzielenie "prolongaty" na złożenie oświadczenia do 12 października ze względu na stan zdrowia. Kolejnym pismem, prosi o wydłużenie terminu do 19 października 2020 r.

WSA we Wrocławiu postanowieniem z dnia 17 lutego 2021 r. odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 6 sierpnia 2020 r. wskazując, że postanowienie WSA z dnia 30 czerwca 2020 r. jest niezaskarżalne w drodze zażalenia.

Odnosząc się do wniosków skarżącego o prolongatę, WSA we Wrocławiu postanowieniem z dnia 17 lutego 2021 r. oddalił wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia i odrzucił zażalenie.

W dniu 6 maja 2021 r. skarżący wniósł zażalenie na dwa rozstrzygnięcia z dnia 17 lutego 2021 r.

W dniu 9 września 2021 r. został wyznaczony radca prawny do prowadzenia sprawy skarżącego.

Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 28 września 2021 r. wskazał, że w sprawie pozostaje nierozpatrzona skarga kasacyjna z dnia 22 czerwca 2020 r.

Postanowieniami z dnia 1 października 2021 r. Sąd odrzucił zażalenia z dnia 6 maja 2021 r. na postanowienia z dnia 17 lutego 2021 r. (dot. m.in. zawieszenia postępowania oraz wpisu od zażalenia).

W dniu 5 listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącego ponowił stanowisko o braku rozpoznania skargi kasacyjnej z dnia 22 czerwca 2020 r.

Skarżący w dniu 8 listopada 2021 r. wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Zażądał stwierdzenia przewlekłości postępowania ww. sprawie oraz zasądzenia 20000 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej jako "ustawa").

Konieczne jest zatem ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania), oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku Sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do Sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Szybkość orzekania nie może bowiem stanowić przeszkody we właściwym funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości. Ocena, czy wystąpiła przewlekłość postępowania, jest dokonywana na podstawie obiektywnych i ustawowych kryteriów w odniesieniu do realiów faktycznych i prawnych danej sprawy (por. postanowienia NSA z 12 stycznia 2012 r., II FPP 11/11, z 8 maja 2012 r., II FPP 3/12, z 21 czerwca 2018 r., sygn. akt II GPP 18/18).

Zdaniem NSA, w niniejszej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, że naruszył prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Przedstawiony powyżej przebieg podejmowanych czynności w toku postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem I instancji, nie daje podstaw do uwzględnienia skargi na przewlekłość tego postępowania. W przedmiotowej sprawie, nie można zarzucić przewlekłości postępowania sądowoadministracyjnego, ponieważ w czasie trwania całego postępowania poszczególne czynności procesowe podejmowane były prawidłowo, bez nadmiernej i nieuzasadnionej zwłoki, co wynika z przytoczonego przebiegu postępowania.

W odniesieniu do zarzutu skarżącego, iż w sprawie nie zostało rozpoznane jego pismo procesowe z dnia 22 czerwca 2020 r. zatytułowane "skarga kasacyjna" należy wskazać, że na sygnalizację pełnomocnika skarżącego w tym przedmiocie, WSA we Wrocławiu wyjaśnił, iż pismo skarżącego wskazujące sygnatury trzech spraw zawisłych przed Sądem, wbrew jego sugestiom oraz mimo opatrzenia nazwą "skarga kasacyjna", nie zostało uznane przez Sąd za ten środek odwoławczy od postanowienia z dnia 28 kwietnia 2020 r. W piśmie tym skarżący operując zamiennie pojęciami skarga kasacyjna i zażalenie oznaczając skarżone orzeczenie jednoznacznie wskazał datę 6 maja 2020 r. Z uwagi na fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 7 maja 2020 r. odmówił zawieszenia postępowania w tej sprawie, pismo z dnia 22 czerwca 2020 r. zostało przez Sąd odczytane jako kolejne pismo procesowe złożone w związku z postępowaniem dotyczącym zażalenia na postanowienie z dnia 7 maja 2020 r.

Wnikliwa analiza treści pisma z dnia 22 czerwca 2020 r. nie pozostawia, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wątpliwości, że nie stanowiło ono skargi kasacyjnej od postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2020 r. Przede wszystkim, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji, skarżący wskazał, iż zaskarża postanowienie z dnia 6 maja 2020 r., a nie postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 27 kwietnia 2020 r. Ponadto, z uzasadnienia pisma z dnia 22 czerwca 2020 r. nie sposób wyinterpretować, że skarżący w istocie skarży postanowienie o odrzuceniu jego skargi, bowiem brak jest argumentów w tym zakresie. Z tych względów Sąd I instancji zasadnie przyjął, iż w/w pismo z dnia 22 czerwca 2022 r. nie mogło stanowić skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 27 kwietnia 2020 r., a zatem nie można przypisać mu przewlekłości w jego rozpoznaniu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, postanowił jak w sentencji.