Uzasadnienie
Wyrokiem z 7 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił przedmiotową skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca.
Pismem z 29 maja 2023 r. skarżąca cofnęła skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącej ustanowiony w ramach prawa pomocy wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 – zwanej dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę i czynność ta wiąże sąd z wyjątkiem sytuacji gdy zmierza do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Nie znajdując podstaw do uznania niedopuszczalności cofnięcia skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie wyżej wskazanych przepisów, umorzył przedmiotowe postępowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest bowiem przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 254 § 1 i art. 258 – 261 p.p.s.a.