Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 895/22 oddalił skargi Banku [...] S.A. z siedzibą w [...] oraz Biura Informacji Kredytowej S.A. z siedzibą w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 31 marca 2022 r. nr DS.523.4444.2020.FT.MP w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Decyzją tą nakazano: Biuru Informacji Kredytowej S.A. z siedzibą w Warszawie usunięcie danych osobowych M.S. w zakresie zapytania kredytowego z dnia 10 lipca 2020 r., przekazanego przez Bank [...] S.A. z siedzibą w [...] (pkt 1); Bankowi [...] S.A. z siedzibą w [...] usunięcie danych osobowych M.S. przetwarzanych w związku z zapytaniem kredytowym z dnia 10 lipca 2020 r. (pkt 2).
Bank [...] S.A. z siedzibą w [...] oraz Biuro Informacji Kredytowej S.A. z siedzibą w Warszawie złożyły do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjne od w/w wyroku, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia 31 marca 2022 r. na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."). W uzasadnieniu swoich wniosków Spółki wskazały, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci trwałego usunięcia danych M.S. Podkreśliły, że wykonanie nakazu określonego w zaskarżonej decyzji będzie prowadzić do wyłączenia możliwości dalszego przetwarzania informacji w postaci danych osobowych wyżej wymienionego w zakresie zapytania kredytowego z dnia 10 lipca 2020 r., w tym m.in. dla potrzeb niniejszego postępowania. Usunięcie danych osobowych jest bowiem czynnością jednorazową i nieodwracalną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnioski Banku [...] S.A. z siedzibą w [...] oraz Biura Informacji Kredytowej S.A. z siedzibą w Warszawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 przyjął, że na podstawie w/w przepisu dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zatem zbadać, czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że jego wykonanie faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może więc wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 p.p.s.a., ale tylko wówczas, jeżeli realne jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powołana została zatem do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mógłby dla strony wywołać taki akt, zanim zostanie zbadany przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach niniejszej sprawy przesłanki ochrony tymczasowej wystąpiły.
Przedmiotem kontroli w tej sprawie jest decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 31 marca 2022 r. nr DS.523.4444.2020.FT.MP, nakazujący Bankowi [...] S.A. z siedzibą w [...] oraz Biuru Informacji Kredytowej S.A. z siedzibą w Warszawie usunięcie danych osobowych M.S. w zakresie zapytania kredytowego z dnia 10 lipca 2020 r. Skarżące kasacyjnie Spółki dostatecznie uprawdopodobniły, że na skutek wykonania w/w decyzji mogą wystąpić skutki trudne, a wręcz niemożliwe do odwrócenia. Należy zgodzić się co do tego, że ewentualne zrealizowanie kwestionowanej decyzji na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego spowoduje niemożność przywrócenia stanu poprzedniego, a tego rodzaju działanie powinno być postrzegane jako spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku realizacji nakazów wynikających z zaskarżonej decyzji i usunięcia danych osobowych, a następnie ewentualnego uwzględnienia skarg kasacyjnych i skarg Banku [...] S.A. z siedzibą w [...] oraz Biura Informacji Kredytowej S.A. z siedzibą w Warszawie, przywrócenie poprzedniego stanu nie będzie możliwe, ponieważ dane osobowe M.S. zostaną już nieodwracalnie utracone.
W konsekwencji należy uznać, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia: 9 maja 2023 r. sygn. akt III OSK 753/23; 1 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 2567/17).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.