Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 15 marca 2022 r. II SA/Ke 935/21, po rozpoznaniu sprawy ze skargi S[...] w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 4 października 2018 r. II SAB/Ke 59/18:
- I. wymierzył Wójtowi Gminy [...] grzywnę w wysokości 1000 zł;
- II. stwierdził, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa;
- III. zasądził koszty postępowania.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Wójtowi Gminy [...]. Zaskarżając wyrok w całości zarzucił mu naruszenie prawa materialnego:
- 1. art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że informacja w przedmiocie żądania: protokołu odbioru zrealizowanego zadania pod nazwą "Uporządkowanie gospodarki wodno - kanalizacyjnej" polegającej na budowie infrastruktury na dz. 1578/343 i 1578/347 za kwotę 541.200,00 złotych (brutto)", stanowi informację publiczną, podczas gdy w ocenie skarżącego kasacyjnie w tak sformułowanej treści nie ma ona takiego charakteru jak również z tego powodu, że Wójt Gminy [...] nie jest legitymowany do udzielania informacji w zakresie treści uzasadnienia uchwały z 29 marca 2018 r., o co wnosi Sąd, gdyż Rada Gminy [...] jest samodzielnym organem stanowiącym, co powinno skutkować oddaleniem skargi;
- 2. art. 154 § 1 p.p.s.a. przez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że działanie skarżącego kasacyjnie, polegające na poinformowaniu skarżącego ponownie o nieposiadaniu żądanej informacji oznacza niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 4 października 2018 r. II SAB/Ke 59/18, podczas gdy w ocenie skarżącego kasacyjnie, biorąc pod uwagę treść wyroku, działanie skarżącego nie miało takiego charakteru, co powinno skutkować oddaleniem skargi.
Wobec powyższego skarżący kasacyjnie organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według norm przepisanych oraz rozpoznanie skargi na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – p.p.s.a. – skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, albowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. w tej sprawie nie wystąpiły.
Kontrolując zatem zgodność z prawem zaskarżonego wyroku w granicach skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył tę kontrolę do wskazanych w niej zarzutów. Rozpatrywana pod tym kątem skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organ i Sąd I instancji.
Pierwszy z zarzutów, dotyczący naruszenia art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w ogóle nie podlega ocenie w tej sprawie, bowiem kwestia tego, czy żądana informacja stanowi informację publiczną i który z organów gminy jest zobowiązany do jej udostępnienia została już przesądzona w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 4 października 2018 r. II SAB/Ke 59/18, od którego skargę kasacyjną oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 28 kwietnia 2021 r. III OSK 785/21. Przedmiotem skargi w tej sprawie było natomiast niewykonanie wspomnianego wyroku.
Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., przywołanym w drugim zarzucie, "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny." Przepis ten kreuje uprawnienie dla strony skarżącej w wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania do skutecznego wykonania wyroku i w zasadzie w sposób samoistny nie odnosi się on do organu. Norma prawna, której spełnienie organ mógłby kwestionować, powinna odwoływać się również do art. 154 § 6 p.p.s.a., który to przepis przewiduje sankcję za niewykonanie wyroku i dopiero wymierzenie grzywny potwierdza niewykonanie wyroku, co skarżący kasacyjnie organ próbuje zakwestionować. Skarga kasacyjna w tej sprawie takiej normy nie konstruuje, a zatem zarzut ten w tej postaci nie może być skuteczny.
Niezależnie od tego zauważyć należy, że Sąd I instancji odniósł się do kwestii wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 4 października 2018 r. II SAB/Ke 59/18, z uwzględnieniem treści odpowiedzi z 12 lipca 2021 r. przesłanej przez organ wnioskodawcy, uznając ją za niewyczerpującą, w świetle tez zawartych w wyrokach obydwu instancji, wydanych ze skargi na bezczynność. Sąd I instancji wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wydając wyrok ze skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podkreślił, że jeśli organ nie dysponuje żądanym dokumentem, to powinien uwiarygodnić ten fakt w piśmie informującym o nieposiadaniu żądanej informacji publicznej. Powinien wyjaśnić, czy w ogóle odbiór zadania inwestycyjnego, o którym mowa we wniosku, miał miejsce, czy został sporządzony protokół odbioru, a jeśli nie to dlaczego, skoro zwrot wierzytelności odbył się na podstawie protokołów odbioru; jeżeli natomiast protokół został sporządzony, organ powinien wyjaśnić dlaczego nim nie dysponuje, ewentualnie jaki podmiot aktualnie jest w posiadaniu tego dokumentu.
Stanowisko to zostało zaakceptowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w uzasadnieniu wyroku z 28 kwietnia 2021 r. III OSK 785/21, oddalającym skargę kasacyjną Wójta Gminy Piekoszów podkreślił, że niewystarczającym jest stwierdzenie organu, że nie posiada żądanych przez stronę protokołów. Należy wyjaśnić sprzeczności, poprzez wskazanie czy w ogóle doszło do wspólnego odbioru zadania, czy został z tej czynności spisany protokół, a jeśli nie to dlaczego taki protokół nie został sporządzony oraz o jakim dokumencie jest mowa w uzasadnieniu uchwały z 29 marca 2018 r., a także w piśmie z 23 kwietnia 2018 r. Jeśli natomiast protokół został sporządzony, lecz organ nim nie dysponuje, winien on wyjaśnić dlaczego tak się stało oraz kto jest aktualnie w jego posiadaniu.
Wyjaśnić dodatkowo należy, że wnioskodawca nie dysponując żądanymi informacjami nie był w stanie podać precyzyjnie przedmiotu żądania, a odpowiedź organu ma za zadanie albo podać pełną informację, albo umożliwić wnioskodawcy wiedzę co do tego, o co i kogo powinien pytać.
Wskazanych wyżej wymagań nie wypełnia odpowiedź organu zawarta w piśmie z 12 lipca 2021 r., zatem nie można uznać za poprawną tezy skargi kasacyjnej, że organ wysyłając do wnioskodawcy pismo z 12 lipca 2021 r. wykonał prawomocny wyrok.
Mając to wszystko na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.