Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 24 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1842/21, oddalił skargę [...] Spółka jawna z siedzibą w B. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 3 marca 2021 r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.
W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej [...] Spółka jawna z siedzibą w B. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "P.p.s.a."), w części nakazującej Spółce spełnienie obowiązku informacyjnego na rzecz wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym prowadzonego przez Spółkę monitoringu wizyjnego. We wniosku Spółka wskazała, że brak wstrzymania wykonana decyzji w tym zakresie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż istota sprawy sprowadza się właśnie do rozstrzygnięcia istnienia bądź nie po stronie Spółki obowiązku informacyjnego na rzecz uczestniczki postępowania. Wykonanie decyzji w zaskarżonej części spowodowałoby bezprzedmiotowość dalszego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w części nakazującej Spółce spełnienie obowiązku informacyjnego na rzecz wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym prowadzonego przez Spółkę monitoringu wizyjnego., nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez niego, że w związku z wykonaniem decyzji zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że wniosek skarżącej kasacyjnie "o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji" ograniczył się wyłącznie do sformułowania powołanego żądania i wskazania podstawy prawnej, na jakiej żądanie to zostało oparte. Wniosek nie został w jakikolwiek sposób uzasadniony, czego skutkiem jest niemożność dokonania jego oceny w aspekcie przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej, określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wskazanie, że wykonanie decyzji w zaskarżonej części spowodowałoby bezprzedmiotowość dalszego postępowania jest niewystarczające. W konsekwencji brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej kasacyjnie o zastosowanie w stosunku do niej instytucji z powołanego art. 61 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.