Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 stycznia 2024 r., sygn. akt IV SAB/Wr 418/23, oddalił skargę G. S. (dalej: skarżący) na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wałbrzyskim w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej
Od ww. wyroku skarżący wywiódł skargę kasacyjną, którą następnie pismem z dnia 16 września 2024 r. cofnął.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona, która wniosła skargę, może ją na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.) cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W myśl art. 193 P.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 193 P.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne ze skargi kasacyjnej skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej, gdyż wpis taki nie został przez skarżącego uiszczony, bowiem postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 marca 2024 r., sygn. akt IV SPP/Wr 27/24 skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W konsekwencji, wobec braku podstaw do orzeczenia o zwrocie uiszczonego wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., nie zawarto w postanowieniu tego rodzaju rozstrzygnięcia.