Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1861/23, oddalił skargę N.B. i T.M. wspólników spółki cywilnej Kancelaria [...] s.c. [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia 30 listopada 2022 r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.
Skarżący, nie zgadzając się z powyższym wyrokiem, zaskarżyli go w całości skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez zapłatę nałożonej kary, wyrządzi zarówno znaczną szkodę jak i trudne do odwrócenia skutki. Skarżący zastaną bowiem pozbawieni środków pieniężnych z firmy, a w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej będą zmuszeni występować o zwrot nienależnej kary.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "P.p.s.a.") wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu takiego wniosku w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Warunkiem zastosowania ochrony tymczasowej jest wykazanie przez wnioskodawcę, że w związku z wykonaniem decyzji zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku lub niewykazanie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi wystarczającą podstawę do negatywnego rozpoznania wniosku.
Zatem, żądając udzielenia ochrony tymczasowej, strona skarżąca powinna we wniosku wskazać, na której przesłance opiera swoje żądanie oraz je uzasadnić, a także w miarę potrzeby przedstawić stosowne dowody.
W niniejszej sprawie skarżący w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazali, że zaskarżona decyzja wyrządzi zarówno znaczną szkodę jak i trudne do odwrócenia skutki. Skarżący zastaną bowiem pozbawieni środków pieniężnych z firmy, a w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej będą zmuszeni występować o zwrot nienależnej kary.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony wniosek jest ogólny i nie zawiera uzasadnienia. Skarżący nie przedstawili żadnych danych oraz argumentacji na wykazanie na czym polegałoby niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani że wielkość wyrządzonej szkody może być znaczna. Powoływanie się na pozbawienie środków pieniężnych, bez wskazania chociażby sytuacji finansowej, jest w sprawie niewystarczające, zaś występowanie o zwrot nienależnie pobranej kary, w sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej nie stanowi trudnych do odwrócenia skutków, "odzyskanie" bowiem środków pieniężnych może być trudne, jednak nie niemożliwe. Uznać zatem należy, że skarżący nie uprawdopodobnili przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., brak ten natomiast uniemożliwił uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z 193 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.