Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 października 2023 r., III OSK 2166/23 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A. W. (dalej: "skarżąca") uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 31 maja 2023 r., II SAB/Ke 61/23 o odrzuceniu skargi A. W. na bezczynność Wójta Gminy (...), w przedmiocie rozpoznania wniosku z (...) grudnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Pismem z (...) listopada 2023 r. skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie postanowienia NSA z 11 października 2023 r. wskazując, że w sentencji postanowienia nie zostało zamieszczone orzeczenie "o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach". Zdaniem skarżącej zapis ten jest konieczny albowiem bez niego jej skarga zostanie "trwale nierozstrzygnięta".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 - dalej: "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest zatem pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.
Stosownie do treści art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie, niejednokrotnie wskazywał, że uzupełnienie orzeczenia ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienia NSA z: 5 czerwca 2008 r., I OSK 511/08, 9 listopada 2018 r., I OZ 1061/18).
W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 października 2023 r., uchylił niekorzystne dla skarżącej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 31 maja 2023 r., II SAB/Ke 61/23 o odrzuceniu skargi A. W. na bezczynność Wójta Gminy [...], w przedmiocie rozpoznania wniosku z 13 grudnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Zgodnie z art. 185 § 1 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie, a gdyby sąd ten nie mógł rozpoznać jej w innym składzie innemu sądowi.
Uchylenie zaskarżonego orzeczenia przez sąd kasacyjny wywołuje więc skutki o charakterze wstecznym (ex tunc). Dochodzi bowiem do sytuacji, w której następuje powrót do stanu procesowego istniejącego przed wydaniem orzeczenia przez WSA. Orzeczenie sądu kasacyjnego korzystne dla strony skarżącej, oczywiście nie niweczy czynności dokonanych poprzednio przez Sąd pierwszej instancji, a jedynie pozbawia skutków prawnych uprzednio wydanego orzeczenia, które w tym momencie staje się nieaktualne.
Skoro zatem Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 października 2023 r., uchylając zaskarżone postanowienie wyeliminował je z obrotu prawnego, to tym samym po stronie WSA w Kielcach zrodził się z mocy prawa obowiązek ponownego rozpoznania skargi A.W. na bezczynność Wójta Gminy (...), w przedmiocie rozpoznania wniosku z (...) grudnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej, bez konieczności czynienia w rozstrzygnięciu dodatkowego zapisu "o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach" jak domaga się skarżąca.
Dlatego też, w ocenie NSA argumentacja zawarta we wniosku, jak i zakres samego żądania uzupełnienia nie uzasadnia, że w sprawie zachodził przypadek konieczności zamieszczenia w postanowieniu dodatkowego orzeczenia. Sąd kasacyjny rozstrzygnięciem "uchylić zaskarżone postanowienie" niejako automatycznie zobligował Sąd pierwszej instancji do ponownego rozpoznania sprawy.
Z uwagi na powyższe, wniosek o uzupełnienie postanowienia NSA z 11 października 2023 r. nie zasługiwał na uwzględnienie, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a.