Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M.H. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 8 sierpnia 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew.
Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W piśmie z 14 lipca 2023 r. skarżąca wniosła ponadto o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy Zielonki z [...] marca 2022 r. utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 8 sierpnia 2022 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, w tym również decyzji organu I instancji poprzedzającej wydanie zaskarżonej decyzji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Natomiast złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnienia. Obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie oznacza, że strona może poprzestać na gołosłownych, lakonicznych oświadczeniach lub w ogóle odstąpić od uzasadnienia wniosku. Oznacza to zatem, że skarżąca nie wskazała żadnych negatywnych skutków wykonania decyzji organu I instancji, co uniemożliwiało uwzględnienie wniosku.
Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.