Uzasadnienie
Wyrokiem z 11 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.S. (dalej: skarżący) na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 26 kwietnia 2021 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia (dalej: decyzja środowiskowa).
Skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący, pomimo obszernego uzasadnienia wniosku, nie uprawdopodobnił przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Natomiast złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zawiera jedynie zarzuty odnoszące się w istocie do legalności decyzji środowiskowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wojewódzki sąd administracyjny nie dokonuje kontroli legalności tego aktu, a Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do kontroli w tym zakresie wyroku zaskarżonego skargą kasacyjną. W ramach oceny wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) ocenie podlega to, czy we wniosku uprawdopodobniono, że jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym skontrolowaniem w aspekcie zgodności z prawem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego.
Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. W niniejszej sprawie skarżący takich okoliczności nie wykazał, wskazując przede wszystkim na niekwestionowane utrudnienia i niedogodności związane z realizacją i funkcjonowaniem linii kolejowej oraz opierając argumenty w tym zakresie na okolicznościach związanych z prawidłowością decyzji środowiskowej.
Ponadto, Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku prawidłowo stwierdził, że decyzja środowiskowa ze swojej istoty nie wywołuje skutku w postaci możliwości realizacji danego przedsięwzięcia. Wbrew twierdzeniom wniosku, interesy skarżącego będą chronione na dalszych etapach postępowania inwestycyjnego, następującym po wydaniu decyzji środowiskowej, tj. w toku postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji linii kolejowej lub wydania decyzji o pozwoleniu na budowę linii kolejowej. W przepisach ustawy z 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U. z 2021 r., poz. 1984 ze zm.) ustawodawca odesłał do odpowiedniego stosowania przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.) przewidując jednocześnie szereg regulacji szczególnych w tym zakresie. Z żadnego jednak przepisu cytowanej ustawy o transporcie kolejowym nie wynika brak możliwości wstrzymania wykonania decyzji, których bezpośrednim skutkiem może być realizacja inwestycji kolejowej do czasu ewentualnego rozpoznania skargi przez wojewódzki sąd administracyjny.
Powyższe oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia zgodnie z wnioskiem skarżącego.
Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.