Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 listopada 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 396/19, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M.S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania tiret 2 i 3 wniosku z dnia 5 marca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej, zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpoznania tiret 2 i 3 wniosku z dnia 5 marca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1); stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2); oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt 3); zasądził od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącej M.S. kwotę 100 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 4).
Skargę kasacyjną od pkt 1 i 4 powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Wójt Gminy [...]. Zaskarżając wyrok we wskazanej części, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") zarzucił:
- 1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- a) art. 133 § 1 p.p.s.a., poprzez bezpodstawne przyjęcie, że wniosek zawarty w wiadomości e-mail z dnia 5 marca 2019 r., przysłany z adresu [...]@onet.pl, pochodzi od M.S., podczas gdy inna osoba przyznała się do autorstwa w/w wniosku, zaś okoliczności sprawy dają podstawę do kwestionowania, że to M.S. była autorką przedmiotowego wniosku;
- b) art. 133 § 1 w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a., poprzez pominięcie dowodu z dokumentu w postaci pisemnej informacji od Komendy Powiatowej Policji w [...] na okoliczność ustalenia, czy wiadomość e-mail z dnia 5 marca 2019 r., skierowana na adres gmina@[...].pl z adresu [...]@onet.pl, została nadana z IP komputera pochodzącego z siedziby jednostki terenowej Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Rolników, jak podawał anonimowy mężczyzna w rozmowie telefonicznej z dnia 13 marca 2019 r., czy też z IP komputera skarżącej M.S.;
- 2) naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie stosownych przepisów, tj. art. 5 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm., dalej w skrócie "u.d.i.p.) w zw. z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1282 ze zm., dalej w skrócie "u.p.s.").
Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący kasacyjnie organ wniósł o zmianę wyroku Sądu pierwszej instancji w zaskarżonej części, tj. w pkt 1 i 4 oraz oddalenie skargi na bezczynność w tym zakresie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku we wskazanym zakresie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
W obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawił argumentację mającą wykazać zasadność podniesionych w niej zarzutów.
W dniu 4 lutego 2020 r. (data stempla pocztowego) M.S. skierowała do Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wniosła o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Jednocześnie wniosła o nieprzeprowadzanie rozprawy w niniejszej sprawie. Ustosunkowując się do zarzutów podanych w skardze kasacyjnej stwierdziła, że są one niezasadne, a zaskarżony wyrok odpowiada prawu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy i Sąd pierwszej instancji.
Nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty pierwszy i drugi skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Natomiast według art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Trafnie wskazuje Sąd pierwszej instancji, że zawarty w skardze wniosek organu nie dotyczył dowodu z dokumentu, dlatego też został oddalony na podstawie w/w przepisu. Stan faktyczny sprawy nie daje podstaw do kwestionowania, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej, przesłany e-mailem z dnia 5 marca 2019 r. i ponowiony pismem z dnia 23 kwietnia 2019 r., pochodzi od skarżącej.
W świetle stanowiska skarżącej, która potwierdziła przesłanie wniosku w/w e-mailem, wątpliwości wysnuwane przez organ są nieuzasadnione. Ustawa nie wprowadza jakichkolwiek wymagań formalnych odnośnie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Według orzecznictwa sądowoadministracyjnego, za wniosek pisemny uznawać należy również przesłanie zapytania pocztą elektroniczną (e-mail) i to nawet wtedy, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny (zob. np. wyrok NSA z dnia 16 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1277/08).
Chybiony okazał się również zarzut naruszenia prawa materialnego. Przeprowadzanie przez organ publiczny naboru na stanowisko jest działalnością publiczną. Organ przeprowadzający postępowanie w sprawie naboru załatwia sprawę publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze w samorządzie terytorialnym jest otwarty oraz konkurencyjny i toczy się na podstawie ogłoszenia o naborze, zamieszczanego na tablicy informacyjnej jednostki prowadzącej nabór oraz w jej Biuletynie Informacji Publicznej. W treści ogłoszenia zawarte są niezbędne informacje o stanowisku pracy, w tym o szczegółowych wymaganiach (niezbędnych i dodatkowych) z nim związanych, a także informacje o wymaganych dokumentach i terminie oraz miejscu ich składania (art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1-2a u.p.s.). Z przeprowadzonego naboru sporządza się protokół, który zawiera: określenie stanowiska, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych, liczbę nadesłanych ofert, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne, informację o zastosowanych metodach i technikach naboru, uzasadnienie dokonanego wyboru i skład komisji przeprowadzającej nabór (art. 14 u.p.s.).
Niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o jego wyniku jest zamieszczana na tablicy ogłoszeń jednostki prowadzącej nabór oraz w jej Biuletynie Informacji Publicznej, przez co najmniej 3 miesiące. Informacja zawiera nazwę i adres jednostki, określenie stanowiska, imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania i uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko (art. 15 ust. 1 u.p.s.).
Zgodnie z art. 13 ust. 4 u.p.s., informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną. Ponadto ustawa dookreśla, że informacje te stanowią informację publiczną "w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze". Trafnie zatem zauważa Sąd pierwszej instancji, że informacja o wykształceniu, stażu pracy i doświadczeniu zawodowym kandydatów, ubiegających się o stanowisko w służbie publicznej, odnosi się do wymagań zawartych w ogłoszeniu o naborze. Jest to istotne zwłaszcza wówczas, gdy mają one charakter wymagań niezbędnych do zajmowania określonego stanowiska.
Zatem informacją publiczną będzie nie tylko protokół z przeprowadzonego naboru, lista kandydatów spełniających wymogi formalne w postępowaniu rekrutacyjnym oraz informacja o wyniku naboru, ale również dane odnoszące się do wykształcenia, stażu pracy, przebiegu zatrudnienia, pełnionych obowiązków, doświadczenia urzędniczego lub innych informacji o kandydatach, dotyczących wymagań związanych ze stanowiskiem, wskazanych w ogłoszeniu o naborze (por. wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OSK 683/09, LEX nr 515712, wyrok WSA w Krakowie z dnia 4 listopada 2015 r., sygn. akt II SAB/Kr 158/15, LEX nr 1939412).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.
Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku M.S. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, wyjaśnić należy, iż zwrot kosztów postępowania kasacyjnego związany ze sporządzeniem i wniesieniem odpowiedzi na skargę kasacyjną dotyczy wyłącznie przypadku, w którym tego rodzaju pismo sporządził profesjonalny pełnomocnik (adwokat, radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy – art. 175 p.p.s.a.) oraz wniósł je w terminie 14 dni od doręczenia skargi kasacyjnej (art. 179 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie odpowiedź na skargę kasacyjną (sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika) została wniesiona z uchybieniem w/w terminu, bowiem odpis skargi kasacyjnej doręczono stronie w dniu 15 stycznia 2020 r., zaś odpowiedź na skargę kasacyjną (po uprzednim jej zwrocie przez Sąd pełnomocnikowi na podstawie art. 66 § 1 i 3 p.p.s.a.) została skutecznie złożona do Naczelnego Sądu administracyjnego dopiero w dniu 4 lutego 2020 r. Pismo to nie mogło zatem stanowić podstawy do zwrotu na rzecz M.S. kosztów postępowania kasacyjnego.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).