Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 października 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 758/19 w sprawie ze skargi S.S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 lutego 2019 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów oddalił skargę.
Skargę kasacyjną od w/w wyroku wniósł skarżący, żądając uchylenia w całości wyroku WSA w Warszawie i rozpoznania skargi poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z 8 sierpnia 2023 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie wniósł o umorzenie postępowania kasacyjnego wskazując, że wydane zostały wyroki (Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2020 r. sygn. akt XIII 1U 19881/18 oraz Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2016 r. sygn. akt III AUa 29/21), w których spełnione zostało analogiczne żądanie jak w niniejszej sprawie, zatem postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe. Pismo powyższe Sąd uznał za cofnięcie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 193 P.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio do spraw dotyczących skarg kasacyjnych. Uznając, że w okolicznościach sprawy nie zaistniały przeszkody do cofnięcia skargi kasacyjnej na podstawie ww. przepisów w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.