Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2564/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z 16 listopada 2022 r., nr DIŚ-III.415.36.2022.AT.12 w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do kombinacji odzysku i unieszkodliwiania odpadów.
Skargi kasacyjne od ww. wyroku wywiedli: P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorstwo.
Pismem oznaczonym datą 5 marca 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej – 7 marca 2024 r.) P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o zawieszenie przez Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej spółki od wyroku WSA w Warszawie z 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 2564/22.
Spółka wskazała, że z uzasadnienia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji wynika jednoznacznie, że zbieg trzech kar pieniężnych stanowił jedyną podstawę odmowy wydania spółce pozwolenia zintegrowanego. Co jednak istotne - wymierzone spółce kary pieniężne, które stanowiły podstawę do odmowy udzielenia pozwolenia zintegrowanego, związane były z faktem braku posiadania przez spółkę wymaganego pozwolenia zintegrowanego w okresie, w którym rozpatrywany był złożony w ustawowym terminie wniosek spółki o wydanie nowego pozwolenia zintegrowanego.
Spółka wskazała, że aktualnie w toku pozostają trzy postępowania sądowoadministracyjne dotyczące kar pieniężnych, które stanowiły podstawę odmowy wydania pozwolenia zintegrowanego. W sprawach tych zapadły w dniu 31 stycznia 2023 r. wyroki oddalające skargi, lecz spółka w dniu 20 marca 2023 r. wniosła skargi kasacyjne, a zatem postępowania sądowoadministracyjne pozostają w toku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05).
Zawieszenie postępowania z przyczyn wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Należy mieć także na uwadze, że związek postępowań, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. musi być realny, rzeczywisty, faktyczny i bezpośredni (wpływ pośredni nie jest przesłanką zawieszenia postępowania w trybie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a postępowanie w sprawie prejudykatu musi wyprzedzać w czasie postępowanie główne (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt II GZ 421/18). Tylko taki układ obu postępowań jest możliwy dla konstruowania prejudycjalności. Samo merytoryczne powiązanie rozpatrywanej sprawy z innymi nie oznacza, że wniosek o zawieszenie postępowania na ww. podstawie jest zasadny (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, komentarz do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 4. wyd. zmienione i uzupełnione, Warszawa 2017, str. 561 oraz powołane tam orzecznictwo).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Należy mieć na uwadze, że podstawę wydania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia zintegrowanego stanowił art. 46 ust. 1e lit. b tiret pierwsze ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. 2022 r., poz. 699 ze zm.). Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że stan faktyczny odpowiada dyspozycji tego przepisu z chwilą wydania ostatecznej decyzji wymierzającej administracyjną karę pieniężną, a nie z chwilą uzyskania przez tę decyzję waloru prawomocności. Wynik kontroli sądowoadministracyjnej tych decyzji ma zatem jedynie pośredni, a nie bezpośredni związek z niniejszym postępowaniem.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.