Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2023 r. sygn. akt III OSK 2843/22, Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Rektora Politechniki Częstochowskiej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 1592/21 w sprawie ze skargi Krajowej Reprezentacji Doktorantów na decyzję Rektora Politechniki Częstochowskiej z dnia 7 grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania (pkt 1), oraz zasądził od Krajowej Reprezentacji Doktorantów na rzecz Rektora Politechniki Częstochowskiej kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 2).
Pełnomocnik Krajowej Reprezentacji Doktorantów złożył wniosek o sprostowanie postanowienia o kosztach zawartego w pkt 2 wyroku z 7 czerwca 2023 r. Zdaniem strony Naczelny Sąd Administracyjny omyłkowo zasądził zwrot kosztów postępowania kasacyjnego zamiast odmówić ich zasądzenia. Wskazano, że w skardze kasacyjnej w pkt 2 petitum na stronie 6 Rektor Politechniki Częstochowskiej wniósł o "zasądzenie od organu administracyjnego na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych" i wniosek ten nie został zmodyfikowany w toku postępowania kasacyjnego.
Tym samym według Krajowej Reprezentacji Doktorantów skarżący kasacyjnie wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od siebie na rzecz strony przeciwnej, co powinno być uznane jako brak złożenia wniosku o przyznanie należnych kosztów. Natomiast zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. "strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów", zatem zasadne jest sprostowanie postanowienia o kosztach w wyroku z 7 czerwca 2023 r. i zastąpienie jego treści zwrotem "odmawia zasądzenia kosztów od Rektora Politechniki Częstochowskiej na rzecz Krajowej Reprezentacji Doktorantów".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na wniosek podmiotu uprawnionego (art. 159 p.p.s.a.).
Artykuł 156 p.p.s.a. dopuszcza sprostowanie niedokładności, które ujawniły się wydanym wyroku. Zatem możliwe jest sprostowanie tylko takich wad w treści wyroku, które mają charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania.
Krajowa Reprezentacja Doktorantów wniosła o sprostowanie zasądzonych od niej kosztów postępowania kasacyjnego, twierdząc, że skarżący kasacyjnie nie złożył wniosku o zwrot kosztów postępowania, zatem nie było podstawy do przyznania kosztów.
W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądanie zawarte we wniosku o sprostowanie nie mieści się w granicach zakreślonych art. 156 P.p.s.a., nie dotyczy bowiem innej oczywistej omyłki lecz odnosi się do ustaleń, z których Sąd wyprowadza skutki prawne, a zatem aspektów merytorycznych sprawy – przyznania lub odmowy przyznania kosztów postępowania kasacyjnego.
Na marginesie można jedynie zaznaczyć, że w niniejszej sprawie nie było wątpliwości co do faktu, że skarżący kasacyjnie wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów na jego rzecz. Co prawda wniosek zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 7 października 2022 r. nie był sformułowany w sposób klarowny, bowiem Rektor Politechniki Częstochowskiej wniósł o "zasądzenie od organu administracyjnego na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych", natomiast w niniejszym postępowaniu podmiotem skarżącym była Krajowa Reprezentacja Doktorantów a organem Rektor Politechniki Częstochowskiej. Natomiast można przyjąć, że skarżący kasacyjnie posługując się sformułowaniem "na rzecz skarżącego od organu" miał na myśli "na rzecz skarżącego kasacyjnie od organu". W związku z powyższym za niezasadną należało uznać argumentacje Krajowej Reprezentacji Doktorantów.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.