Uzasadnienie
Wyrokiem z 27 września 2022 r. sygn. akt: II SA/Rz 376/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę B.K. (dalej: skarżąca) na decyzję Rektora Uniwersytetu Rzeszowskiego z 8 lutego 2022 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów na kierunku prawo (niestacjonarne).
Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dziekana Kolegium Nauk Społecznych z 1 marca 2021 r.
Postanowieniem z 13 stycznia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącej.
Pismem z 13 lutego 2023 r. skarżąca wniosła ponownie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na obecnym etapie postępowania znaczenie ma okoliczność, że skarżąca wystąpiła z ponownym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Okoliczność, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania został oddalony nie wykluczał możliwości ponownego złożenia wniosku w tym przedmiocie. Zgodnie z art. 170 ustawy p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe. Wspomniana moc wiążąca orzeczenia w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, że dana kwestia kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Rozpoznając kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł odstąpić od oceny przesłanek odmowy wstrzymania wykonania zawartej w poprzednio wydanym w sprawie prawomocnym postanowieniu. Stosownie jednak do art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu [...], sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Warunkiem zmiany tego rodzaju rozstrzygnięcia jest stwierdzenie zmiany okoliczności uzasadniających uprzednie postanowienie, a zatem odpadnięcie lub zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania bądź odmowę wstrzymania wykonania. Bez takiej zmiany okoliczności, tryb zmiany postanowienia nie może zostać zastosowany. Tego rodzaju okoliczności skarżąca nie wykazała wnosząc jedynie o ponowną analizę akt sprawy. To jednak na skarżącej ciążył obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, czego skarżąca ponownie nie uczyniła. Oznacza to, że wniosek o zmianę uprzednio wydanego postanowienia z 13 stycznia 2023 r. nie zasługiwał na uwzględnienie.
Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 4 p.p.s.a. oraz w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.