Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 5 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Sz 1074/21, oddalił skargi M. G. i J. G., A. K. i W. K. oraz K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 17 sierpnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wnieśli J. G. i K. P. W skardze kasacyjnej skarżący wnieśli m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazali, że jest on konieczny z uwagi na wszczęcie postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa obejścia m. B. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] - etap II", o którym skarżący powzięli informacje z zawiadomienia Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 30 czerwca 2022 r. ([...]). W przypadku uwzględnienia niniejszej skargi kasacyjnej, a następnie uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 17 sierpnia 2021 r. ([...]), utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza B. z dnia 11 czerwca 2021 r. ([...]) umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej okaże się niemożliwe, a co za tym idzie mające obecnie miejsce procedowanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2022, poz. 329 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 (ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) przyjął, że na podstawie tego przepisu dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżoną decyzją, której wstrzymania wykonania domagają się skarżący kasacyjnie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza B. z dnia 11 czerwca 2021 r., nr [...], którą to na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. umorzono postępowanie z wniosku Województwa Zachodniopomorskiego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi publicznej wojewódzkiej, o długości do 0,98 km, o klasie drogi zbiorczej – klasa G pn. "Budowa obejścia m. B. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] – etap II". W uzasadnieniu tej decyzji Burmistrz uznał, że planowane przedsięwzięcie nie jest przedsięwzięciem zaliczanym do przedsięwzięć w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 62 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839), w związku z czym postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W tym miejscu należy podkreślić, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja utrzymująca w mocy decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest możliwe, bowiem wykonalność dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania. Decyzja utrzymująca w mocy decyzję umarzającą postępowanie nie nadaje się do wykonania i takiego wykonania nie wymaga. Poprzez tego typu decyzję organ administracji nie nakłada na adresata jakiegokolwiek obowiązku działania lub powstrzymania się od działania. Z uwagi na swój przedmiot (zawarte rozstrzygnięcie) decyzja taka nie ma wpływu na powinność określonego działania jej adresata.
Natomiast sama obawa, że w przyszłości zostaną wydane akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej (por. postanowienia NSA: z dnia 14 maja 2009 r., sygn. II OSK 715/09, LEX nr 564227; z dnia 22 maja 2012 r., sygn. II OZ 419/12, LEX nr 1405320). Nie ma zatem żadnych podstaw, aby ocenę wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. odnosić do skutków jakie mogą wynikać z zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.