Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie 1 wyroku z dnia 28 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 2148/22 uchylił zaskarżone przez D. B. (dalej także jako: skarżący) orzeczenie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (dalej także jako: organ) z dnia 23 września 2022 r., nr K-44402/2022 i utrzymane nim w mocy orzeczenie Dyrektora Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w P. z dnia 1 sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej, a w punkcie 2 wyroku zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 480 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.
Od ww. wyroku Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wywiódł skargę kasacyjną.
Natomiast pismem z dnia 30 stycznia 2024 r. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na podstawie art. 60 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnął ww. skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 p.p.s.a.
Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 p.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania strony skarżącej w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 cyt. ustawy Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 czerwca 2008 r., II FSK 575/07, Lex nr 479000; z dnia 27 czerwca 2008 r., II FSK 573/07, Lex 475575; z dnia 23 września 2010 r., I OSK 1517/10, Lex 741557, z dnia 18 stycznia 2013 r., I OSK 959/12, LEX nr 1273837; z dnia 16 lutego 2016 r., I OSK 2131/14).
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie.
Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą kasacyjnie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.