Uzasadnienie
Wyrokiem z 1 czerwca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Fundacji P. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 952/20, w sprawie ze skargi Fundacji P. z siedzibą w Warszawie na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z 12 marca 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Pismem z 17 czerwca 2022 r. pełnomocnik organu wniósł o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. Wskazał, że wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego został złożony w odpowiedzi na skargę kasacyjną, która została nadana w ustawowym terminie. Czternastodniowy termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał w dniu wolnym od pracy, a więc pismo nadane dzień później, tj. 4 czerwca 2021 r., należy uznać za wniesione w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. ww. przepis ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Stosownie do treści art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę.
W myśl natomiast art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Należy zgodzić się z pełnomocnikiem organu, że w niniejszej sprawie odpowiedź na skargę kasacyjną została wniesiona w terminie. Faktycznie czternastodniowy termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał w dniu wolnym od pracy (w Boże Ciało, które w 2021 r. wypadało 3 czerwca), a więc pismo nadane dzień później, tj. 4 czerwca 2021 r., należy uznać za wniesione w terminie. W piśmie tym zawarto wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
W uchwale z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
W związku z tym, że przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.) nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało przyjąć analogicznie stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej czyli 240 zł (§ 14 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia). Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Szefa ABW. W związku z tym zasadne było uzupełnienie powyższego wyroku w tym zakresie i zasądzenie na rzecz od organu od skarżącego kasacyjnie kwoty 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (koszty zastępstwa procesowego).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzekł jak w sentencji.