Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 czerwca 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 299/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. sp. z o.o. w G. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 299 875 zł za wprowadzenie w roku 2012 do rzeki Pszczynki ścieków z oczyszczalni ścieków "L" z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wniosła skarżąca spółka. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w przypadku natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do pozbawienia płynności finansowej spółki. Ponadto podniosła, że uwagi na przeprowadzone od 2011 r. prace modernizacyjne sieci kanalizacyjnej oraz samej oczyszczalni złożyła wniosek o odroczenie płatności kary na podstawie art. 317 prawa ochrony środowiska.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze. zm.; dalej: "p.p.s.a.") wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu takiego wniosku, w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spółka nie załączyła żadnej dokumentacji obrazującej aktualną sytuację finansową skarżącej. Niemniej, mając na uwadze, że przy zażaleniu na postanowienie z 23 kwietnia 2021 r. skarżąca załączyła bilanse finansowe spółki za lata 2018-2020 r. oraz bilans na 31 marca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny, oceniając przedmiotowy wniosek, uwzględnił znajdującą się w aktach sprawy dokumentację, podzielając stanowisko innego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z 23 listopada 2021 r., sygn. akt III OSK 7042/2, którym uwzględniono wniosek spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w podobnej sprawie.
W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącą argumentacja oraz załączona do zażalenia dokumentacja dotycząca jej sytuacji finansowej pozwalają na przyjęcie, że w sposób dostateczny uprawdopodobniła ona, że zapłata kary finansowej niesie ze sobą wysokie ryzyko destabilizacji sytuacji ekonomicznej skarżącej. Tym samym za uzasadnione uznać należało twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić spółce znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki z uwagi na możliwość pozbawienia jej płynności finansowej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że administracyjna kara pieniężna w wysokości 299 875 zł stanowi znaczną kwotę. Mając zaś na uwadze, że z załączonego bilansu sporządzonego na dzień 31 marca 2021 r. wynika, iż aktywa i pasywa spółki równoważą się, Sąd uznał za uprawdopodobnione twierdzenia pełnomocnika skarżącej, iż natychmiastowa zapłata kary wpłynie destruktywnie na sytuację materialną skarżącej.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji