Uzasadnienie
Wyrokiem z 15 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił "skargę" S. P. i E. C. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] stycznia 2021 r., w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wniósł S. P.. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zaskarżona decyzja może wywołać wobec niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Jego zdaniem ewentualne wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej może spowodować znaczną szkodę. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z nieodwracalną ingerencją – podniesione przez skarżącego w skardze okoliczności wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody w postaci przede wszystkim negatywnego oddziaływania na środowisko, w tym na życie i zdrowie ludzi. Skarżący w sposób ogólny zwrócił uwagę na zakres ingerencji w środowisko, rozmiar inwestycji, uciążliwość prac już na etapie budowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022r. poz. 329; zwanej dalej "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z art. 86f ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r., poz. 247; zwanej dalej "ustawą z 3 października 2008 r.") do skargi na decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach stosuje się przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., z tym że przez trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w tym przepisie, rozumie się następstwa wynikające z podjęcia realizacji przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego wydano zaskarżoną decyzję.
Z kolei zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Zmiana okoliczności sprawy jest przesłanką zmiany i uchylenia postanowienia prawomocnego niekończącego postępowania w sprawie, o czym stanowi art. 165 p.p.s.a. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do zmiany zapadłego w sprawie prawomocnego postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli w sprawie zmianie uległy okoliczności sprawy.
Również i w tym przypadku Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie okoliczności przytoczonych we wniosku, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności stanowiących podstawę do zmiany prawomocnego postanowienia i wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy.
W okolicznościach niniejszej sprawy postanowieniem z 26 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OZ 223/22, oddalił zażalenie skarżącego. Przyczyną odmownego rozpoznania wniosku był fakt, że skarżący nie uprawdopodobnił w nim zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji – jego argumentacja była zbyt ogólnikowa i niepoparta żadnymi dowodami. Stanowisko Sądu pierwszej instancji podzielił następnie Naczelny Sąd Administracyjny, podnosząc, że załączony dowód na etapie postępowania zażaleniowego nie mógł wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należało, że rozpoznawany wniosek nie dawał podstaw do zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 sierpnia 2021 r., z uwagi na brak wykazania, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej. Podobnie, jak na wcześniejszym etapie postępowania, skarżący ograniczył się do ogólnikowego stwierdzenia, że zaskarżona decyzja może wywołać wobec niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Jego zdaniem ewentualne wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej może spowodować znaczną szkodę. Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie mamy do czynienia z nieodwracalną ingerencją – podniesione przez skarżącego w skardze okoliczności wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody w postaci przede wszystkim negatywnego oddziaływania na środowisko, w tym na życie i zdrowie ludzi.
Podobnie, jak w sprawie zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt III OZ 223/22, skarżący we wniosku zawartym w skardze kasacyjnej posłużył się zbyt ogólnikową argumentacją i nie odniósł jej do swojej konkretnej sytuacji faktycznej.
Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze załączoną do zażalenia w ww. sprawie decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] czerwca 2020 r., nr [...], o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dla obiektów metra. Niemniej i tym razem skarżący nie sformułował w jej kontekście żadnych argumentów na poparcie wniosku. W tej sytuacji należy ponownie stwierdzić, że skarżący nie wyjaśnił jaki związek ma ta decyzja ze wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji – w treści załączonej decyzji oczywiście można doszukać się związku z przedmiotową sprawą, lecz nie jest rolą Naczelnego Sądu Administracyjnego doszukiwanie się takiego związku za stronę, a tym bardziej poszukiwanie i formułowanie na podstawie załączonego dokumentu argumentów mających popierać wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wskazując na powyższe, wobec ponownego braku uprawdopodobnienia przez skarżącego przyczyn wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należało, że nie było podstaw w okolicznościach rozpoznawanej sprawy do zmiany zapadłego w sprawie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 86f ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. w zw. z art. 61 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił rozpoznawany wniosek