Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 28 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1058/23, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) dalej zwanej "p.p.s.a." oddalił skargę J. P. na czynność Okręgowego Sądu Lekarskiego w Krakowie z 4 kwietnia 2023 r. w przedmiocie ustalenia opłaty za udostępnienie informacji publicznej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie "zaskarżonego aktu" w zakresie nieopłaconych kosztów udostępnionych informacji określonych przez organ.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że przewidziana w tym przepisie ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z ich wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnego aktu lub czynności, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z 21 czerwca 2018 r. sygn. akt II OSK 1548/18, LEX nr 2513909, z 14 lutego 2019 r. sygn. akt II OSK 691/17, LEX nr 2639594).
Podkreślić też należy, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o potrzebie udzielenia ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony lub sam wniosek złożony w skardze. Wniosek ten musi zostać uzasadniony, a jego uzasadnienie powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (zob. stanowisko NSA w postanowieniach: z 6 kwietnia 2022 r., II GZ 76/22, LEX nr 3341853 i z 8 listopada 2022 r., II OSK 2321/22, LEX nr 3433102).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący nie wykazał spełnienia przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia przez zaskarżoną czynność znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bezsprzecznie skarga kasacyjna nie zawiera żadnego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności. Czynnością tą obciążono skarżącego opłatą za udostępnienie informacji publicznej w wysokości 240 zł. Wykazanie spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. wymagałoby uprawdopodobnienia, iż uiszczenie powyższej kwoty przez skarżącego spowodowałoby znaczną szkodę rozumianą choćby jako istotne pogorszenie sytuacji finansowej skarżącego, związane z brakiem możliwości regulacji przez skarżącego zobowiązań finansowych. Takich twierdzeń skarga kasacyjna jednak nie zawiera.
Jednocześnie argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności nie jest potencjalna nielegalność przedmiotu zaskarżenia, ocena tej legalności w ramach badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji byłaby przedwczesna (tak Naczelny Sąd Administracyjny np. w postanowieniu z 21 listopada 2010 r., II FZ 332/10, LEX nr 663418).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności.