Uzasadnienie
Pismem z 30 kwietnia 2021 r. Marszałek Województwa Śląskiego wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Prezydenta Miasta Chorzów jako organu właściwego do rozpoznania wniosku J.O. (dalej: wnioskodawca) z 10 lipca 2019 r. w sprawie zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów w [...] przy ul. [...] [...].
W uzasadnieniu Marszałek Województwa Śląskiego wyjaśnił, że pismem z 10 lipca 2019 r. wnioskodawca złożył do Prezydenta Miasta Chorzów wniosek o zmianę decyzji tego organu z [...] grudnia 2017 r. udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie Miasta [...]. Wnioskodawca zadeklarował, że maksymalna, łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w ciągu roku przekracza 3000 Mg (7189 Mg). W związku z tym Prezydenta Miasta Chorzów przekazał sprawę Marszałkowi Województwa Śląskiego na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d) ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2021 r., poz. 779 ze zm. - dalej: ustawa o odpadach).
Marszałek Województwa Śląskiego wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania ustalił, że faktyczne wartości magazynowanych odpadów w ciągu roku nie przekraczają 3000 Mg. Wnioskodawca wyjaśnił bowiem, że w ramach prowadzonej działalności polegającej na zbieraniu odpadów w latach 2018 - 2020 dotychczas nie przekroczył ilości 3000 Mg rocznie oraz zbierane w przyszłości odpady nie będą przekraczać ilości 3000 Mg/rok. W związku z tym Marszałek Województwa Śląskiego wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
W odpowiedzi na wniosek, Prezydent Miasta Chorzów wniósł o wskazanie Marszałka Województwa Śląskiego jako organu właściwego w sprawie. Wyjaśnił, że uznałby swoją właściwość do załatwienia sprawy, gdyby nie okoliczność, że w tym samym miejscu wnioskodawca prowadzi stację recyklingu pojazdów, dla której organem właściwym jest Marszałek Województwa Śląskiego. Oznacza to, że zastosowanie znajdzie art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).
W tej sprawie wnioskodawca wystąpił o zmianę zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Jak wynika z akt sprawy wnioskodawca uzyskał dwie odrębne decyzje ostateczne: decyzję Prezydenta Miasta Chorzów z 6 grudnia 2017 r. udzielającą zezwolenia na zbieranie odpadów oraz odrębną decyzję Marszałka Województwa Śląskiego w zakresie gospodarki odpadami, dotyczącą stacji demontażu pojazdów.
Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów oraz decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów wynika z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta. Dodatkowo, w odniesieniu do terenów zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach), jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie. Zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d) ustawy o odpadach, marszałek województwa jest organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku, gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg. Przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie, ponieważ wnioskodawca nie zbiera odpadów w ilości przekraczającej 3000 Mg w okresie roku.
Natomiast w tym samym miejscu działa przedsięwzięcie będące stacją demontażu pojazdów. Przedsięwzięcie to jest przedsięwzięciem zawsze znacząco oddziałującym na środowisko, co uzasadniało właściwość Marszałka Województwa Śląskiego na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach. Ponadto, z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach wynika, że w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa. Prezydent Miasta Chorzów nieprawidłowo stwierdził, że przepis ten ma zastosowanie w tej sprawie, ponieważ wnioskodawca w tym samym miejscu prowadzi zarówno instalację objętą zezwoleniem na zbieranie odpadów objętym wnioskiem o zmianę, jak i instalację, o której stanowi art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach.
Przedsięwzięcia te nie są jednak powiązane technologicznie i nie stanowią jednej instalacji, a jedynie prowadzone są na tej samej nieruchomości. Nie świadczy to jednak, że obie instalacje stanowią jeden proces technologiczny. Ponadto, jest poza sporem, że organem właściwym w zakresie stacji demontażu pojazdów jest Marszałek Województwa Śląskiego. Nie oznacza to jednak, że wobec drugiej instalacji prowadzonej w tym miejscu, objętej zezwoleniem na zbieranie odpadów, właściwy jest również marszałek województwa na podstawie art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach. Norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach jest normą o charakterze wyjątkowym i ma zastosowanie wyłącznie do zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a więc tzw. decyzji łącznych z art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach, zgodnie z którym działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów może być, na wniosek posiadacza odpadów, objęta jednym zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów.
Natomiast w tej sprawie wnioskodawca dysponuje dwiema odrębnie wydanymi decyzjami w zakresie gospodarki odpadami. Oznacza to, że norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach nie ma w tej sprawie zastosowania, a więc organem właściwym będzie Prezydent Miasta Chorzów. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w tym zakresie utrwaloną linię orzeczniczą tego Sądu (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2020 r., sygn. akt II OW 151/19 oraz z 27 października 2020 r. sygn. akt II OW 117/20). Przedstawiona w tej sprawie wykładnia art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach jest zgodna ze stanowiskiem zaprezentowanym w tych orzeczeniach, ponieważ wnioskodawca nie wystąpił z wnioskiem o zmianę zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a zatem o zmianę decyzji łącznej, do której zastosowanie ma norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach.
Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak sentencji postanowienia.