Uzasadnienie
Wnioskiem z 10 sierpnia 2022 r. Marszałek Województwa Pomorskiego wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Starosty Tczewskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: spółka) w przedmiocie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
W uzasadnieniu Marszałek Województwa Pomorskiego wskazał, że wniosek spółki o wydanie zezwolenia został mu przekazany przez Starostę Tczewskiego. Do wniosku o wydanie zezwolenia spółka załączyła decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Gniew z 21 stycznia 2021 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Z treści tej decyzji wynika, że przedmiotowe przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem potencjalnie znacząco oddziałującym na środowisko w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.). Zgodnie zatem z art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2022 r. poz. 699) organem właściwym w sprawie jest starosta.
Ponadto zgodnie z art. 86 z ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2022 r., poz. 1029 ze zm.) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy wydające decyzje określające warunki korzystania ze środowiska w zakresie, w jakim ma być uwzględniona przy wydawaniu tych decyzji, a także organy wydające decyzje, o których stanowi art. 72 ust. 1 tej ustawy.
Ustosunkowując się do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość spółka wskazała, że w jej ocenie organem właściwym w sprawie jest Starosta Tczewski.
W odpowiedzi na wniosek Starosta Tczewski wniósł o wskazanie Marszałka Województwa Pomorskiego jako organu właściwego w sprawie. W ocenie Starosty Tczewskiego przedmiotowe przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem zawsze znacząco oddziałującym na środowisko, a decyzja środowiskowa Burmistrza Miasta i Gminy Gniew z 21 stycznia 2021 r. jest sprzeczna z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).
Właściwość organów do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów została uregulowania w art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Marszałek województwa jest właściwy między innymi dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu środowiskowej. (art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach). Oznacza to, że w tej sprawie przedmiotem sporu jest w istocie klasyfikacja przedmiotowego przedsięwzięcia. Przyjęcie bowiem, że przedsięwzięcie to jest przedsięwzięciem potencjalnie znacząco oddziałującym na środowisko oznacza, że organem właściwym w sprawie jest właściwy miejscowo starosta (art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach).
W tej sprawie zasadnicze znaczenie ma jednak, że inwestor uzyskał ostateczną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Gniew z 21 stycznia 2021 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, z której wynika, że planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalne znacząco oddziałującym na środowisko. Natomiast stanowisko Starosty Tczewskiego opiera się w istocie na kwestionowaniu zgodności z prawem ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Gniew z 21 stycznia 2021 r., która pozostaje w obrocie prawnym. Określa ona środowiskowe uwarunkowania realizacji konkretnego przedsięwzięcia, które podlegało kwalifikacji prawnej na podstawie danych wskazanych przez inwestora. Brak jest zatem podstaw prawnych do kwestionowania tej kwalifikacji przez Starostę Tczewskiego na etapie wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, ponieważ zezwolenie to musi być zgodne z wydaną decyzją środowiskową.
Kwestia ta ma to o tyle istotne znaczenie, że zgodnie z art. 86 pkt 2 ustawy środowiskowej, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy wydające decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 tej ustawy. W art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej wskazano między innymi, że zezwolenie na przetwarzanie odpadów, musi zostać poprzedzone uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Dopóki zatem w obrocie prawnym pozostaje decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, to jest wiążąca dla organu wydającego zezwolenie na przetwarzanie odpadów, a więc także w zakresie kwalifikacji prawnej planowanego do realizacji przedsięwzięcia. W tej sprawie oznacza to, że organem właściwym w sprawie jest Starosta Tczewski stosownie do art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach.
Z tych względów i na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.