Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 22 czerwca 2021 r. Starosta Powiatu G. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Wójtem Gminy R. poprzez wskazanie Wójta Gminy R. jako organu właściwego do rozpatrzenia zgłoszenia T. i S. M. dotyczącego zamiaru usunięcia 31 sztuk drzew gatunku sosna i brzoza na działce nr [...] w miejscowości P. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy R. poinformował, że po ponownej i szczegółowej analizie dokumentów uznał się właściwym do rozpatrzenia ww. zgłoszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 P.p.s.a.).
Ponadto, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W tej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju inną przesłanką bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ Wójt Gminy R. w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego oświadczył, że uznał swoją właściwość do załatwienia sprawy. Oznacza to, że spór między organami przestał istnieć, a więc przestał także istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się w tym zakresie, dlatego też postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało umorzyć.
Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., jak i w związku z art. 4 i art. 15 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.