Uzasadnienie
W piśmie z 6 września 2022 r. Marszałek Województwa P. (dalej: "Marszałek") złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą P. (dalej "Starosta") przez wskazanie Starosty jako właściwego do rozpoznania sprawy o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
W uzasadnieniu wniosku Marszałek wskazał, że zawiadomieniem z 09.06.2022 r. Starosta przekazał Marszałkowi wniosek Z. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
Marszałek zaznaczył, że załącznikiem do przedmiotowego wniosku jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy K. z 21.06.2021 r., nr ROŚ.6220.1.2.2021 zgodnie z którą przedmiotowe przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 ze zm.) do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a zatem, w ocenie Marszałka, do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów właściwy jest starosta zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2022 r. poz. 699).
Marszałek dostrzega przy tym, że z treści decyzji wynika, iż wydajność instalacji wynosi 180 Mg/dobę i nie kwestionuje zakwalifikowania przez Starostę określonej we wniosku instalacji do grupy przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Powołał się jednocześnie na stanowisko Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 08.06.2021 r., zgodnie z którym dokonując weryfikacji pod kątem przynależności instalacji do przetwarzania odpadów do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, należy wziąć pod uwagę jej maksymalną dobową wydajność, a nie dobową ilość przyjmowanych odpadów na teren zakładu, czy też pojemność magazynową.
Marszałek wskazał jednak, że wobec jednoznacznego zakwalifikowania przedsięwzięcia w decyzji Wójta Gminy K. do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których właściwym do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów jest starosta zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2022 r. poz. 699) brak jest możliwości wydania decyzji przez Marszałka, bowiem art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2022 r. poz. 1029 ze zm.) jednoznacznie wskazuje związanie organów decyzją środowiskową.
W odpowiedzi na wniosek Starosta wniósł o wskazanie Marszałka jako organu właściwego w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że organ prowadzący postępowanie jest związany treścią wniosku i to wnioskodawca określa dla jakiego przedsięwzięcia domaga się wydania zezwolenia, a organ prowadzący postępowanie jest obowiązany ustalić czy wniosek spełnia wymogi prawa. Z tego powodu wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia opisu technologicznego o podanie rocznej mocy przerobowej instalacji lub urządzeń. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości wskazał: "Dobowa moc przerobowa instalacji wynosić będzie 180 Mg. Praca instalacji odbywać się będzie przez 5 dni w tygodniu. Przy założeniu 52 tygodni w roku roczna moc przerobowa instalacji wyniesie 46 800 Mg".
Starosta nie kwestionuje związania decyzją środowiskową organu wydającego zezwolenie na przetwarzanie odpadów. Starosta nie twierdzi przy tym, że załączona do wniosku decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest decyzją, którą wnioskodawca może dołączyć do wniosku jako zgodną z przedsięwzięciem opisanym we wniosku. Organ prowadzący postępowanie, tj. Marszałek powinien wezwać do dostarczenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnej z przedsięwzięciem wskazanym we wniosku tj. przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).
Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów oraz decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów wynika z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta. Dodatkowo, w odniesieniu do terenów zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach), jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie.
Wobec powyższego należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach marszałek województwa jest organem właściwym: a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg, c) dla instalacji komunalnych, d) do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg.
W pozostałych przypadkach organem właściwym do udzielenia zezwolenia na zbieranie odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów jest starosta (art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach), przy czym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenach zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach).
W tej sprawie zasadnicze znaczenie ma jednak, że inwestor uzyskał ostateczną decyzję Wójta Gminy K. z 21.06.2021 r., nr ROŚ.6220.1.2.2021, z której wynika, że planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalne znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast stanowisko Starosty opiera się w istocie na kwestionowaniu zgodności z prawem ostatecznej decyzji Wójta z 21.06.2021 r., która pozostaje w obrocie prawnym. Stwierdza ona brak potrzeby przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko dla planowanego do realizacji przedsięwzięcia, które podlegało kwalifikacji prawnej na podstawie danych wskazanych przez inwestora. Brak jest zatem podstaw prawnych do kwestionowania tej kwalifikacji przez Starostę na etapie wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, ponieważ zezwolenie to musi być zgodne z wydaną decyzją środowiskową. Kwestia ta ma to o tyle istotne znaczenie, że zgodnie z art. 86 pkt 2 ustawy środowiskowej, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy wydające decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 tej ustawy. W art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej wskazano między innymi, że zezwolenie na przetwarzanie odpadów, musi zostać poprzedzone uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jeżeli którykolwiek z organów pozostających w sporze kwestionuje rozstrzygnięcie i ustalenia decyzji środowiskowej, to jest uprawniony do wystąpienia do właściwego organu w przewidzianym do tego trybie o usunięcie ewentualnych uchybień. Dopóki jednak w obrocie prawnym pozostaje decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, to jest wiążąca dla organu wydającego zezwolenie na przetwarzanie odpadów, a więc także w zakresie kwalifikacji prawnej planowanego do realizacji przedsięwzięcia. W tej sprawie oznacza to, że organem właściwym w sprawie jest Starosta stosownie do art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach.
W tej sprawie oznacza to, że organem właściwym w sprawie jest Starosta stosownie do art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach.
Z tych względów i na podstawie art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.