Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 13 lipca 2021 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą O. poprzez wskazanie Starosty O. jako organu właściwego w sprawie udrożnienia rowów melioracyjnych położonych na działkach nr [...], nr [...] i nr [...], obręb [...], Gmina [...], Powiat [...]. Zawarto również wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na wniosek Starosta O. wniósł o umorzenie postępowania, bowiem uznał się właściwym do rozpatrzenia ww. sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 P.p.s.a.).
Ponadto, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W tej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju inną przesłanką bezprzedmiotowości postępowania, ponieważ Starosta O. w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego oświadczył, że uznał swoją właściwość do załatwienia sprawy. Oznacza to, że spór między organami przestał istnieć, a więc przestał także istnieć przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się w tym zakresie, dlatego też postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało umorzyć.
Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., jak i w związku z art. 4 i art. 15 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Wniosek Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania nie mógł być rozpoznany. Do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość stosuje się odpowiednio przepisy o skardze (art. 64 § 3 P.p.s.a.), a do rozpoznania wniosku odpowiednio przepisy P.p.s.a. (art. 15 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takimi przepisami szczególnymi są: art. 200-201 oraz art. 203-204 P.p.s.a. i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Żaden z wymienionych przepisów nie dotyczy wniosku o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie obejmującej rozstrzygnięcie sporu o właściwość.