Uzasadnienie
Marszałek Województwa [...] wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą Powiatu [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku w sprawie nieistotnej zmiany pozwolenia zintegrowanego w zakresie przetwarzania odpadów. W jego ocenie, organem właściwym w sprawie jest Starosta Powiatu [...].
Starosta Powiatu [...] w odpowiedzi na wniosek wniósł o wskazanie, iż organem właściwym w sprawie jest Marszałek Województwa [...].
W piśmie z dnia 4 lipca 2022 r. Marszałek Województwa [...] cofnął wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w niniejszej sprawie, wskazując, iż Starosta Powiatu [...] w piśmie z dnia 30 czerwca 2022 r., z uwagi na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w podobnych postępowaniach administracyjnych, uznał się za organ właściwy w tej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, niemającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych jest objęte właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Spór zainicjowany wnioskiem złożonym w tej sprawie ma charakter negatywnego sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa [...] a Starostą Powiatu [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku w sprawie nieistotnej zmiany pozwolenia zintegrowanego w zakresie przetwarzania odpadów.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania.
Powyższe przepisy – na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a. – stosuje się odpowiednio do wniosku. Stwierdzając, że w tej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie wniosku za skuteczne.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o umorzeniu postępowania (pkt 1 sentencji postanowienia).
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od wniosku orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).