Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 kwietnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Marszałka Województwa [...] jako organ właściwy do wydania decyzji w sprawie.
Pismem z 13 maja 2022 r. Marszałek Województwa [...] złożył wniosek o wykładnię tego postanowienia poprzez wskazanie co oznacza użyte w sentencji rozstrzygnięcia sformułowanie "zezwolenia na przetwarzanie odpadów", a co za tym idzie, do określenia jakiego rozstrzygnięcia pozostaje właściwy Marszałek Województwa [...]. Zdaniem organu nie jest jasne, do przeprowadzenia jakiego postępowania stał się on właściwy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Art. 166 P.p.s.a. określa, że do postanowień sądów administracyjnych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wyroków, a art. 193 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, z tym że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni.
W okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wniesiony przez Starostę [...] dotyczył wskazania Marszałka Województwa [...] jako organu właściwego do wydania na podstawie art. 47 ust. 8 w związku z art. 47 ust. 3 i 5 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 699) decyzji stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia na zbieranie odpadów udzielonego [...] Sp. z o. o. decyzją Starosty [...] z [...] kwietnia 2015 r., ustalającej termin wykonania obowiązku usunięcia odpadów oraz usunięcia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie. Treść tego wniosku wyznaczyła przedmiot niniejszej sprawy. Określenie zatem w sentencji postanowienia z [...] kwietnia 2022 r. przedmiotu wniosku jako wskazanie organu właściwego do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia na przetwarzanie zamiast zbieranie odpadów należało zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską i orzec o sprostowaniu sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2022 r.
Ponieważ sprostowanie powyższej omyłki usuwa wątpliwości wskazane w rozpoznanym wniosku z 13 maja 2022 r., Sąd nie znalazł postaw do dokonywania wykładni ww. postanowienia. Przypomnieć bowiem należy, że w świetle art. 158 P.p.s.a. konieczność dokonania wykładni wyroku (postanowienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Powyższe sprostowanie usuwa natomiast wątpliwości organu, jakie postępowanie ma przeprowadzić.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 i 193 P.p.s.a. i jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 i 193 p.p.s.a.