Uzasadnienie
Wnioskiem z 22 października 2021 r. Marszałek Województwa [...] wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Starosty [...] jako organu właściwego w sprawie zmiany zezwolenia na zbierania odpadów, wydanego na rzecz H. L. prowadzącego działalność gospodarczą pn. [...] (dalej: Przedsiębiorca).
W uzasadnieniu wyjaśnił, że ww. przedsiębiorca wystąpił do Starosty [...] o zmianę decyzji tego organu z [...] lipca 2020 r. zezwalającej na zbieranie odpadów. Starosta, rozpatrując wniosek ustalił, że odpad o kodzie 19 12 12 zbierany jest na działce [...], gdzie ten sam przedsiębiorca prowadzi również przetwarzanie odpadów, a ponieważ instalacja do przetwarzania odpadów przyjmuje ponad 10 Mg/dobę, to zalicza się ją do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W tym stanie rzeczy Starosta [...] – w oparciu o art. 65 § 1 k.p.a. w związku z art. 41 ust. 3 pkt 1 i ust. 6 ustawy o odpadach - przekazał załatwienie wniosku Marszałkowi Województwa [...]. Marszałek stwierdził, że nie zgadza się ze stanowiskiem Starosty w kwestii zastosowania art. 41 ust. 6 z ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2021 r., poz. 779 ze zm. - dalej: ustawa o odpadach). Wyjaśnił, że przepis ten ma zastosowanie tylko i wyłącznie w sytuacji, w której posiadacz odpadów, składając wniosek o uzyskanie zezwolenia na zbieranie odpadów i przetwarzanie odpadów, skorzystałby z rozwiązania zawartego w art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach, obejmując w złożonym przez siebie wniosku jednym zezwoleniem działalność prowadzoną w tym samym miejscu, wymagającą uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i przetwarzanie odpadów. Taka sytuacja zaś nie zachodzi w rozpatrywanej sprawie.
W odpowiedzi na wniosek Starosta [...] wniósł o wskazanie Marszałka Województwa [...] jako organu właściwego w sprawie. Wskazał, że przekazując sprawę Marszałkowi kierował się tym, że na działce oprócz zbierania odpadów prowadzone jest również przetwarzanie odpadów. Wobec powyższego, Starosta przyjął, że w tym samym miejscu prowadzone jest co najmniej jedno przedsięwzięcie wymienione w art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach (pomimo, że maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych nie przekracza 3000 Mg). Starosta podkreślił, że w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 P.p.s.a.).
Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów oraz decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów wynika z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta. Dodatkowo, w odniesieniu do terenów zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach), jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie.
Zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d) ustawy o odpadach, marszałek województwa jest organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku, gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg. Przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie, ponieważ przedsiębiorca nie zbiera odpadów w ilości przekraczającej 3000 Mg w okresie roku. Natomiast w tym samym miejscu działa przedsięwzięcie polegające na przetwarzaniu odpadów. Przedsięwzięcie to jest przedsięwzięciem zawsze znacząco oddziałującym na środowisko.
Ponadto, z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach wynika, że w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa. Starosta [...] nieprawidłowo stwierdził, że przepis ten ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie ze względu na to, że przedsiębiorca w tym samym miejscu prowadzi zarówno instalację objętą zezwoleniem na zbieranie odpadów objętym wnioskiem o zmianę, jak i instalację objętą pozwoleniem na przetwarzanie odpadów, o której stanowi art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach. Z akt sprawy nie wynika, żeby te przedsięwzięcia były ze sobą powiązane technologicznie i stanowiły jedną instalację, a jedynie, że prowadzone są na tej samej nieruchomości. Fakt ten nie świadczy jednak, że obie instalacje stanowią jeden proces technologiczny.
Norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach jest normą o charakterze wyjątkowym i ma zastosowanie wyłącznie do zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a więc tzw. decyzji łącznych z art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach, zgodnie z którym działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów może być, na wniosek posiadacza odpadów, objęta jednym zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Natomiast w tej sprawie przedsiębiorca dysponuje dwiema odrębnie wydanymi decyzjami w zakresie gospodarki odpadami. Oznacza to, że norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach nie ma w tej sprawie zastosowania, a więc organem właściwym będzie Starosta [...]. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w tym zakresie utrwaloną linię orzeczniczą tego Sądu (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2020 r., sygn. akt II OW 151/19 oraz z 27 października 2020 r. sygn. akt II OW 117/20).
Przedstawiona w tej sprawie wykładnia art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach jest zgodna ze stanowiskiem zaprezentowanym w tych orzeczeniach, ponieważ wnioskodawca nie wystąpił z wnioskiem o zmianę zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a zatem o zmianę decyzji łącznej, do której zastosowanie miałby przepis art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach.
Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Starostę [...] jako organ właściwy w sprawie.