Uzasadnienie
Pismem z 12 listopada 2020 r. Marszałek Województwa Wielkopolskiego wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Starosty Kościańskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku dotyczącego zmiany zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
W uzasadnieniu Marszałek Województwa Wielkopolskiego wyjaśnił, że [...] (dalej: spółka lub wnioskodawca) wystąpiła do Starosty Kościańskiego o zmianę zezwolenia na przetwarzanie odpadów udzielonego decyzją Starosty Kościańskiego z [...] kwietnia 2016 r. Starosta Kościański uznał się za niewłaściwy wyjaśniając, że w tej sprawie zastosowanie znajdzie art. 41 ust. 6 z ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2020 r., poz. 797 ze zm., obecnie Dz.U. z 2021 r., poz. 779 ze zm. - dalej: ustawa o odpadach).
Marszałek Województwa Wielkopolskiego nie podzielił tego stanowiska i wskazał, że określona w art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach właściwość organu dotyczy wyłącznie sytuacji, w której wydana została decyzja łączna tj. jedno zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów.
W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Starosta Kościański podtrzymał stanowisko, że w sprawie o zmianę przedmiotowego zezwolenia organem właściwym jest Marszałek Województwa Wielkopolskiego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).
W tej sprawie wnioskodawca wystąpił o zmianę zezwolenia na przetwarzanie odpadów, na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 1592 ze zm.). Przepis ten nakłada na podmioty mające stosowane zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, obowiązek wystąpienia z wnioskiem o zmianę tych decyzji do właściwego organu, w celu dostosowania ich do obecnie obowiązujących wymagań prawnych. Jak wynika z akt sprawy wnioskodawca uzyskał dwie odrębne decyzje ostateczne Starosty Kościańskiego: decyzję z [...] kwietnia 2016 r. zezwalającą na przetwarzanie odpadów oraz odrębną decyzję zezwalającą na zbieranie opadów.
Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów oraz decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów wynika z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta. Dodatkowo, w odniesieniu do terenów zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach), jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie. Zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d) ustawy o odpadach, marszałek województwa jest organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku, gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg.
Natomiast z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach wynika, że w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa. Starosta Kościański nieprawidłowo stwierdził, że przepis ten ma zastosowanie w tej sprawie, ponieważ wnioskodawca w tym samym miejscu prowadzi zarówno instalację objętą zezwoleniem na przetwarzanie odpadów objętym wnioskiem o zmianę, jak i instalację objętą zezwoleniem na zbieranie odpadów, o której stanowi art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d) ustawy o odpadach. Nie jest kwestionowane przez żaden z organów, że oba te przedsięwzięcia nie są powiązane technologicznie i nie stanowią jednej instalacji. Niesporne jest również, że organem właściwym do zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów jest w obecnym stanie prawnym Marszałek Województwa Wielkopolskiego.
Nie oznacza to jednak, że wobec drugiej instalacji prowadzonej w tym miejscu właściwy jest również marszałek województwa na podstawie art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach. Norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach jest normą o charakterze wyjątkowym i ma zastosowanie wyłącznie do zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a więc tzw. decyzji łącznych z art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach, zgodnie z którym działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów może być, na wniosek posiadacza odpadów, objęta jednym zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów.
Natomiast w tej sprawie wnioskodawca dysponuje dwiema odrębnie wydanymi decyzjami zezwalającymi na gospodarkę odpadami. Oznacza to, że norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach nie ma w tej sprawie zastosowania, a więc organem właściwym będzie Starosta Kościański. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w tym zakresie utrwaloną linię orzeczniczą tego Sądu (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2020 r., sygn. akt II OW 151/19 oraz z 27 października 2020 r. sygn. akt II OW 117/20). Przedstawiona w tej sprawie wykładnia art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach jest zgodna ze stanowiskiem zaprezentowanym w tych orzeczeniach, ponieważ wnioskodawca nie wystąpił z wnioskiem o zmianę zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a zatem o zmianę decyzji łącznej, do której zastosowanie ma norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach.
Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak sentencji postanowienia.