Uzasadnienie
Rada Gminy S. wnioskiem z dnia 7 lutego 2023 r. wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Radą Gminy S. a Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania skargi K.M. na nieudostępnienie dokumentów Rady Rodziców Szkoły Podstawowej w S. Pismem z dnia 2 marca 2023 r. Stowarzyszenie S. z siedzibą w [...] skierowało do Naczelnego Sądu Administracyjnego opinię amicus curiae, wnosząc w niej o odrzucenie wniosku Rady Gminy S. oraz o wydanie postanowienia sygnalizacyjnego w trybie art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.").
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór kompetencyjny, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a. i art. 22 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.), należy rozumieć sytuację, w której organ jednostki samorządu terytorialnego oraz organ administracji rządowej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Spór kompetencyjny dotyczyć może zatem wyłącznie sporu pomiędzy organami administracji publicznej.
W niniejszej sprawie Rada Gminy S. wniosła natomiast o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Radą Gminy S. a Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy, co w świetle cytowanych przepisów jest niedopuszczalne. Wniosek ten podlega zatem odrzuceniu.
Ponadto wskazać należy, iż z uwagi na charakter rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wydania postanowienia sygnalizacyjnego w oparciu o art. 155 § 1 p.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.