Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 17 lutego 2022 r., sygn. akt III OW 68/21

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Teresa Zyglewska przewodniczący
Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sprawozdawca
Sędzia NSA Tamara Dziełakowska
Rozpoznanie
w dniu 17 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa Mazowieckiego z [...] lutego 2021 r. znak [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa Mazowieckiego a Starostą Piaseczyńskim przez wskazanie organu właściwego
Sprawa
w sprawie zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów

Sentencja

postanawia:

  1. wskazać Starostę Piaseczyńskiego jako organ właściwy w sprawie.

Uzasadnienie

Pismem z 4 lutego 2021 r. Marszałek Województwa Mazowieckiego wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Starosty Piaseczyńskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku dotyczącego zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów.

W uzasadnieniu Marszałek Województwa Mazowieckiego wyjaśnił, że [...] (dalej: spółka lub wnioskodawca) wystąpiła do Starosty Piaseczyńskiego o zmianę zezwolenia na zbieranie odpadów udzielonego decyzją Starosty Zgorzeleckiego z [...] stycznia 2015 r. Starosta Piaseczyński uznał się za niewłaściwy wyjaśniając, że w tej sprawie zastosowanie znajdzie art. 41 ust. 6 z ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2020 r., poz. 797 ze zm., obecnie Dz.U. z 2021 r., poz. 779 ze zm. - dalej: ustawa o odpadach).

Marszałek Województwa Mazowieckiego nie podzielił tego stanowiska i wskazał, że określona w art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach właściwość organu dotyczy wyłącznie sytuacji, w której wydana została decyzja łączna tj. jedno zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Starosta Piaseczyński podtrzymał stanowisko, że w sprawie o zmianę przedmiotowego zezwolenia organem właściwym jest Marszałek Województwa Mazowieckiego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).

W tej sprawie wnioskodawca wystąpił o zmianę zezwolenia na przetwarzanie odpadów, na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 1592 ze zm.). Przepis ten nakłada na podmioty mające stosowane zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, obowiązek wystąpienia z wnioskiem o zmianę tych decyzji do właściwego organu, w celu dostosowania ich do obecnie obowiązujących wymagań prawnych. Jak wynika z akt sprawy wnioskodawca uzyskał dwie odrębne decyzje ostateczne Starosty Piaseczyńskiego: decyzję z [...] stycznia 2015 r. zezwalającą na zbieranie odpadów oraz odrębną decyzję z [...] marca 2014 r. zezwalającą na zbieranie opadów.

Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów oraz decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów wynika z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta. Dodatkowo, w odniesieniu do terenów zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach), jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie. Zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d) ustawy o odpadach, marszałek województwa jest organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku, gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg. Przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie, ponieważ spółka nie zbiera odpadów w ilości przekraczającej 3000 Mg w okresie roku.

Natomiast w tym samym miejscu działa przedsięwzięcie polegające na przetwarzaniu odpadów niebezpiecznych na podstawie decyzji Marszałka Województwa Mazowieckiego z [...] sierpnia 2018 r. udzielającej spółce pozwolenie na wytwarzanie odpadów powstających w związku z eksploatacją instalacji do mycia odpadów opakowaniowych, z uwzględnieniem zezwolenia na przetwarzanie odpadów niebezpiecznych. Przedsięwzięcie to jest przedsięwzięciem zawsze znacząco oddziałującym na środowisko, co uzasadniało właściwość Marszałka Województwa Mazowieckiego na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach.

Ponadto, z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach wynika, że w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa. Starosta Piaseczyński nieprawidłowo stwierdził, że przepis ten ma zastosowanie w tej sprawie, ponieważ wnioskodawca w tym samym miejscu prowadzi zarówno instalację objętą zezwoleniem na zbieranie odpadów objętym wnioskiem o zmianę, jak i instalację objętą pozwoleniem na wytwarzanie odpadów, o której stanowi art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o odpadach. Wbrew twierdzeniom Starosty Piaseczyńskiej, przedsięwzięcia te nie są powiązane technologicznie i nie stanowią jednej instalacji, a jedynie prowadzone są w tej samej hali i objęte jedną strefą pożarową. Nie świadczy to jednak, że obie instalacje stanowią jeden proces technologiczny.

Ponadto, jest poza sporem, że organem właściwym do zmiany pozwolenia na wytwarzanie odpadów jest prawnym Marszałek Województwa Mazowieckiego. Nie oznacza to jednak, że wobec drugiej instalacji prowadzonej w tym miejscu, objętej zezwoleniem na zbieranie odpadów, właściwy jest również marszałek województwa na podstawie art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach. Marszałek Województwa Mazowieckiego prawidłowo przyjął, że norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach jest normą o charakterze wyjątkowym i ma zastosowanie wyłącznie do zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a więc tzw. decyzji łącznych z art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach, zgodnie z którym działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów może być, na wniosek posiadacza odpadów, objęta jednym zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów.

Natomiast w tej sprawie wnioskodawca dysponuje dwiema odrębnie wydanymi decyzjami w zakresie gospodarki odpadami. Oznacza to, że norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach nie ma w tej sprawie zastosowania, a więc organem właściwym będzie Starosta Piaseczyński. Naczelny Sąd Administracyjny podziela w tym zakresie utrwaloną linię orzeczniczą tego Sądu (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2020 r., sygn. akt II OW 151/19 oraz z 27 października 2020 r. sygn. akt II OW 117/20). Przedstawiona w tej sprawie wykładnia art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach jest zgodna ze stanowiskiem zaprezentowanym w tych orzeczeniach, ponieważ wnioskodawca nie wystąpił z wnioskiem o zmianę zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a zatem o zmianę decyzji łącznej, do której zastosowanie ma norma z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach.

Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.